( فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ ( ؛ هرگاه بعد از علم و دانشى كه به تو رسيده ، كسانى با تو به محاجّه و ستيز برخيزند ، به آن‌ها بگو : بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم ، شما هم فرزندان خود را ما زنان خويش را دعوت نماييم ، شما هم زنان خود را ما از خود دعوت كنيم ، شما هم از خود ، آنگاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغ‌گويان قرار دهيم . ( ١ ) ( ١ ) - آل‌عمران / ٦١ .

٤ - رواياتى به ويژگي‌هاى سيد احمد حسن اشاره دارند ؛ به اينكه اسم او احمد و از اهل بصره است ، از نسل امام مهدى ( ٧ ) و اولين مؤمن و يار و نزديك‌ترينِ به اوست ، او وصى امام مهدى و اولين مهدى بعد از امام مهدى است .

امام على ( ٧ ) فرموده است : « از فرستاده خدا محمد ( ٦ ) شنيدم كه گفت : اولينشان از بصره و آخرينشان از يمامه است . »

از اميرالمؤمنين ( ٧ ) از پيامبر ( ٦ ) نقل شده است : « در شبى كه پيامبر از دنيا رفت ، فرمود : اى ابا الحسن ! كاغذ و جوهر بياور . سپس پيامبر وصيت‌هايى را گفت تا اينكه به اينجا رسيد : اى علي ! پس از من دوازده امام خواهد آمد و بعد از آنان دوازده مهدى خواهد بود ، پس اى علي ! تو اولينِ از دوازده امام هستي » تا اينجا كه : « حسن آن را به پسرش محمد