آداب سفره غذا
(١)
دیباچه
٩ ص
(٢)
طعام حلال
١٢ ص
(٣)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
١٤ ص
(٤)
رابطة سفرة غذا و اخلاق
١٥ ص
(٥)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٢٠ ص
(٦)
ثواب غذا دادن
٢٢ ص
(٧)
آداب غذا خوردن
٢٣ ص
(٨)
غذای شنيداری
٢٥ ص
(٩)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٢٦ ص
(١٠)
غذای ديداری
٢٧ ص
(١١)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٢٧ ص
(١٢)
غذای پنداری
٢٨ ص
(١٣)
معنای پرهيز
٢٩ ص
(١٤)
گرسنگی
٢٩ ص
(١٥)
فوايد گرسنگی
٣٠ ص
(١٦)
پرخوری
٣١ ص
(١٧)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٣٤ ص
(١٨)
وعدههای غذایی
٣٦ ص
(١٩)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٣٧ ص
(٢٠)
غذای دور همی
٤٠ ص
(٢١)
شستن دست پيش و پس از غذا
٤٢ ص
(٢٢)
نشستن سر سفره
٤٣ ص
(٢٣)
در آوردن کفشها
٤٤ ص
(٢٤)
هم سفره شدن با خدمتکاران
٤٥ ص
(٢٥)
عيب نگرفتن از غذا
٤٦ ص
(٢٦)
خوردن غذا به هنگام گرسنگی
٤٦ ص
(٢٧)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٤٨ ص
(٢٨)
نام خدا در آغاز طعام
٤٩ ص
(٢٩)
نمک
٥١ ص
(٣٠)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٥٢ ص
(٣١)
سبزی در سفره
٥٣ ص
(٣٢)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٥٤ ص
(٣٣)
آغاز با سبکترين غذا
٥٥ ص
(٣٤)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٥٥ ص
(٣٥)
لقمه کوچک و جويدن کامل
٥٨ ص
(٣٦)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٥٩ ص
(٣٧)
کمتر نگاه کردن به صورت ديگران
٦٠ ص
(٣٨)
با سه انگشت
٦١ ص
(٣٩)
پيش از سيری دست از غذا کشيدن
٦٢ ص
(٤٠)
پرهيز از زيادهروی
٦٤ ص
(٤١)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٦٥ ص
(٤٢)
از جلوی خود خوردن
٦٧ ص
(٤٣)
رد سائل
٦٧ ص
(٤٤)
وقت گذاشتن برای غذا
٦٨ ص
(٤٥)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٦٩ ص
(٤٦)
پرهيز از دميدن غذا
٧٠ ص
(٤٧)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٧٠ ص
(٤٨)
باقیمانده غذا
٧١ ص
(٤٩)
سکوت در سفره!
٧٢ ص
(٥٠)
تعارف به غذا
٧٣ ص
(٥١)
پرهيز از خوردن با دست چپ
٧٤ ص
(٥٢)
نان در سفره
٧٥ ص
(٥٣)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٧٩ ص
(٥٤)
خلال و مسواک
٨٠ ص
(٥٥)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٨٢ ص
(٥٦)
به پُشت دراز کشيدن پس از غذا
٨٣ ص
(٥٧)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٨٤ ص
(٥٨)
آروغ زدن
٨٥ ص
(٥٩)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٨٦ ص
(٦٠)
سایر توصیههای طب سنتی ایرانی
٨٦ ص
(٦١)
مستحبات و مکروهات خوردن و آشامیدن
٨٧ ص
(٦٢)
نکته
٩١ ص
(٦٣)
دیدگاه طب سنتی ایرانی
٩٢ ص
(٦٤)
دعای سفره
٩٤ ص
(٦٥)
سفرة ايرانی
٩٩ ص
(٦٦)
شعرهای سفره
١٠٢ ص
(٦٧)
کتابنامه
١٠٤ ص

آداب سفره غذا - پارسا، الهام؛پوریزدی، رحمت - الصفحة ٩٥ - دعای سفره

خدایا تو پاکی، چه نیکوست آنچه ما را به وسیله آن امتحان کردی. خدایا تو پاکی، چه زیاد است آنچه به ما عطا کردی و خدایا تو پاکی و چه زیاد است آنچه عافیت به ما دادی، خدایا بر ما و بر تمام فقیران مومن و مسلمان گشایشی کن».[١]

امیر مؤمنان٧ می‌فرمایند: هرگاه رسول خدا٦‌ آب می‌آشامید، می‌فرمود:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ‌ الَّذِي‌ لَمْ‌ يَجْعَلْهُ‌ أُجَاجاً بِذُنُوبِنَا وَجَعَلَهُ عَذْباً فُرَاتاً بِنِعْمَتِهِ؛

سپاس خدای را که آن را به سبب گناهانمان برایمان تلخ قرار نداد، بلکه آن را به سبب نعمتش شیرین و گوارا قرار داد».[٢]

امام حسین٧ می‌فرمایند: هرگاه رسول خدا٦‌ غذایی می‌خورد، می‌گفت: «اللَّهُمَ‌ بَارِكْ‌ لَنَا فِيهِ‌ وَارْزُقْنَا خَيْراً مِنْه‌؛ خدایا! در آن برای ما برکت قرار ده و بهتر از آن را روزیمان فرما»

و هرگاه شیر می‌نوشید، می‌گفت: «اللَّهُمَ‌ بَارِكْ‌ لَنَا فِيهِ‌ وَ ارْزُقْنَا مِنْهُ؛ خدایا! در آن برای ما برکت قرار ده و روزیمان را در آن قرار ده».[٣]


[١]. «إِذَا وُضِعَتِ الْمَائِدَةُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ...». الکافی، ج ٦، ص ٢٩٣.

[٢]. «إِذَا شَرِبَ الْمَاءَ قَال‌...». ارشاد القلوب، ج ١، ص ٣٨.

[٣]. «إِذَا أَكَلَ طَعَاماً يَقُولُ...وَإِذَا أَكَلَ لَبَناً أَوْ شَرِبَ قَالَ...». عیون الاخبار الرضا٧، ج ٢، ص ٣٩.