آداب سفره غذا - پارسا، الهام؛پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٨ - دیدگاه طب سنتی ایرانی

دیدگاه طب سنتی ایرانی:

غذا بايد در زمان اشتهاي واقعي خورده شود زمانی که سنگيني غذاي قبلي از بين رفته باشد. توصيه می‌شود وقتي اشتهاي واقعي اتفاق افتاد فوراً غذا خورده شود[١]؛ اشتهاي واقعي يا صادق داراي علايمي است: ١-سبک شدن شکم از زير سينه تا ناف ٢- نبض ضعيف. ٣-تيزي حواس خصوصاً شنوايي و بينايي. ٤ –کاهش حرکات بدن. ٥-عدم تمايل به خواب. ٦-کاهش آب دهان. ٧-خروج فضولات غذاي قبلي. ٨-طعم غذاي قبلي در آروغ نباشد. ٩-عدم عطش.[٢]

بلخي در کتب مصالح الابدان و الانفس اشتهاي کاذب را این‌گونه تعريف کرده است که اشتهاي کاذب خوردن بر اساس عادت است نه حاجت و نياز بدن[٣].

غذا خوردن در حالت سيري و يا پاسخ دادن به اشتهاي کاذب سبب تداخل غذاي خورده شده با غذاي باقيمانده در معده می‌شود و در هضم صحيح، اختلال ايجاد می‌شود[٤].

[١] شش رساله کهن پزشکی، بیگ باباپور.

[٢] مقاله"مروری بر توصیه های حفظ سلامت معده در پزشکی ایرانی"، مجله طب سنتی اسلام و ایران.

[٣] مصالح الابدان و الانفس، بلخی.

[٤] تغذیه در طب سنتی ایرانی و اسلامی، کردافشاری.