آداب سفره غذا - پارسا، الهام؛پوریزدی، رحمت - الصفحة ٧٢ - سکوت در سفره!

باشد؛ و سفره‌اى كه در خانه گسترده باشد هر چه از آن ريخته برگير و دانه دانه از زمين برچين».[١]

سکوت در سفره!

امیرالمؤمنین٧ می‌فرمایند: أذِكْرَ اللَّهِ جَلَّ وَعَزَّ عَلَى‌ الطَّعَامِ‌ وَلَا تَلْفَظُوا[٢] فِيهِ فَإِنَّهُ نِعْمَةٌ مِنْ نِعَمِ اللَّهِ وَرِزْقٌ مِنْ رِزْقِهِ يَجِبُ عَلَيْكُمْ شُكْرُهُ وَحَمْدُه‌؛

بر سر غذا بسيار ياد خدا كنيد و حرف نزنيد كه غذا يكى از نعمت‌ها و روزي‌هاى خداست و بر شما شكر و سپاسش لازم است‌».[٣]

[١]. ْ «... فَقَالَ لَهُ مَا كَانَ فِي الصَّحْرَاءِ فَدَعْهُ وَلَوْ فَخِذَ شَاةٍ وَمَا كَانَ‌ فِي الْبَيْتِ فَتَتَبَّعْهُ وَالْقُطْهُ» کتاب من لا یحضره الفقیه، ج ٣، ص ٣٥٦.

[٢]. «قيل إنه مضارع محذوف منه إحدى التاءين، والمعنى لا تتكلموا وتصوتوا بغير ذكر الله، فإنه نعمة من نعم الله ومقتضاها الشكر وعدم الغفلة عن ذكر المنعم‌» (مجمع البحرین، ج ٤، ص ٢٩١، مادة «لفظ»).

[٣]. تحف العقول، ص ١٠٧. در برخی از نسخ واژه‌های دیگر آمده است که همگی به یک معنا اشاره دارد. «لَا تَطْغَوْا؛ طغیان، سرکشی» (الخصال، ج ٢، ص ٦١٦، خصال ٤٠٠ گانه)؛ «لَا تَلْغَطُوا؛ سر و صدای بسیار و نامفهوم» (الکافی، ج ٦، ص ٢٦٩)؛ «اللَّغَطُ: الصوت والجلبة، وأصوات مبهمة لا تفهم» (مجمع البحرین، مادة «لغظ»).