حتى مرگ مبتلا مى‌سازد. پس در راه بايد حركت كرد نه در بيراهه كه چاه و چاله‌اش فراوان است. و چه راهى بهتر و نيكوتر از راه خداست كه آفريدگار همه هستى و پروردگار جهانيان است؟ آيا به خداى يكتا تسليم شدن بهتر است يا به زورمندان زرپرست كه براى كسب جاه و مقام يا مال و منال از ريختن خون بيگناهان ابائى ندارند؟

براى اينكه خدا باوران، لحظه‌اى خداوند را فراموش نكنند، وسيله بهتر از «محاسبه نفس» نيست. و در اين محاسبه است كه آدمى يقين مى‌كند، هيچ چيز بى‌حساب نيست و بى‌قاعده آفريده نشده است و همه موجودات عالم در خدمت يك ديگرند و حساب همديگر را جمع و تفريق مى‌كنند. گرچه در اين باره توضيحات لازم داده شده است ولى نيكوست كه بر آنچه در پيش آورده‌ايم آيات و روايات ديگرى را بيفزائيم زيرا سخن خدا آرام بخش دلها و راه‌گشاى انسانهاست.

١- وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ أَلا لَهُ الْحُكْمُ وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ‌ (انعام- ٦١ و ٦٢) اوست قاهرى فراتر از بندگانش و نگهبانانى بر شما مى‌گمارد تا چون يكى از شما را مرگ فرا رسد فرستادگان ما، بى‌هيچ كوتاهى و گذشتى جان او بگيرند. سپس به نزد خدا، مولاى حقيقى خويش بازگردانيده شوند. بدان كه حكم حكم اوست و او سريع‌ترين حسابگران است.