محاسبه نفس یا روش پیشگیری از وقوع جرم (ترجمه محاسبة النفس) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٧ - نمايش اعمال
پس هر كس به اندازه ذرهاى نيكى كند آن را مىبيند و هر كس به مقدار ذرهاى بدى كند آن را خواهد ديد.
در اين آيات تصريح شده كه انسان عمل نيك و بد خود را خواهد ديد. نه اينكه تنها پاداش و كيفر خود را خواهد يافت بلكه عين عمل خويش را هم خواهد ديد و سزاى او بعد از رويت عمل خواهد بود نه پيش از آن زيرا عدل و انصاف حكم مىكند كه ابتدا گناهكار به دلائل اتهام خود آگاه شود تا كيفرى را كه برايش معين شده عادلانه تشخيص دهد و همچنين نيكوكار با ديدن دلائل نيكويى كه اقامه كرده از پاداشى كه دريافت مىدارد بيشتر خرسند شود و شايد از همين جهت است كه خداوند مىفرمايد:
وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً (و پروردگارت به هيچ كس ستم نمىكند) ٢- وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ (زمر- ٤٨) و ظاهر شد بر ايشان بديهايى كه خود كسب كردند و فرا گرفت ايشان را آنچه كه به آن مسخره مىنمودند.
و همين آيه در سوره جاثيه (آيه ٣٣) تكرار شده جز اينكه بجاى ما كسبوا «ما عملوا» بكار رفته پس معلوم مىشود آنچه را انسان بدست مىآورد يا انجام مىدهد در آخرت پيش روى او ظاهر مىشود و بلاها و مصائبى را كه آن اعمال آفريده، عملكننده را احاطه مىكند و به عذاب دادنش مىپردازد.
٣- بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ (انعام- ٢٩)