نگهبانان اعمال انسان هستند و در آيه ٣٠ و ٣١ سوره حاقه هم خداوند مى‌فرمايد: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ‌ او را بگيريد و در غل و زنجير بكشيد و به دوزخش در افكنيد.

پس معلوم مى‌شود در دادگاه عدل الهى ابتدا دلائل اتهام ارائه مى‌شود و اين دلائل به قدرى روشن و واضح است كه جاى تكذيب باقى نمى‌گذارد زيرا در آن روز عين اعمال انسان مجسم مى‌شود و از جمله دلائل جرم مجرمين شهادت شهود است نه شبيه شهودى كه امروز به دادگاه‌ها مى‌برند كه شاكى يا متهم آن را جرح مى‌كند و از اعتبار مى‌اندازد بلكه در آن روز شهود بسيار متنوع هستند كه از جمله آنهاست دستها، چشم‌ها، گوشها، پوست بدنها، مكانها، درختها و گياهها و ... الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‌ أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ‌ (يس- ٦٦) امروز بر دهان‌هايشان مهر مى‌زنيم و با ما دستهايشان سخن مى‌گويند و پاهايشان به آنچه كه كسب كرده‌اند شهادت مى‌دهند.

امير المؤمنين (ع) در نهج البلاغه مى‌فرمايد:

اعلموا عباد اللَّه ان عليكم رصدا من انفسكم و عيونا من جوارحكم و حفّاظ صدق يحفظون اعمالكم و عدد انفاسكم لا تستركم منهم ظلمة ليل داج و لا يكنّكم منهم باب ذو تاج و انّ غدا من اليوم قريب‌

اى بندگان خدا بدانيد كه بر شما ديده‌بانانى از «خودتان» جاسوسانى از اعضايتان و نگاهدارندگان با صداقتى گماشته شده‌اند كه اعمال شما را و شماره نفس‌هايتان را نگاه مى‌دارند، تاريكى شب ظلمانى، شما را از آنان‌