بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٨٩ - باب فرض العلم، و وجوب طلبه، و الحث عليه، و ثواب العالم و المتعلم

نماز هزار سال را، و فرشتگان او را ببالهاى خود ميپوشانند (او را از بلاءها و پيش‌آمدهاى بد حفظ و نگهدارى مينمايند) و پرنده‌هاى آسمان و ماهيان دريا و جاندارهاى بيابان بر او درود ميفرستند (بزبان خودشان از خداى تعالى خير و نيكى براى او خواهند) و خدا مقام و منزلت هفتاد (مؤمن) صدّيق و بسيار راستگو (كه در گفتار و كردار پيغمبران را تصديق نموده‌اند) باو عطاء ميفرمايد و ميبخشد، و آن براى او بهتر است از اينكه همه دنيا براى او بوده باشد تا آن را براى آخرت و سراى ديگر قرار دهد.

٢١- از (مسعدة) ابن زياد (ربعى كه ثقه و مرد امين و درستكار و شريف و بزرگوار بوده) رسيده كه گفته: شنيدم جعفر بن محمّد (امام ششم، بر او و بر پدرش تحيّت و درود باد) هنگامى كه از آن حضرت (تفسير) فرمايش خداى تعالى: فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ (سوره ٦ آيه ١٤٩ يعنى حجّت و دليل رسا براى خدا است) را پرسيدند فرمود: خداى تعالى روز قيامت ببنده ميفرمايد: