بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٩٨ - باب أن حديثهم

و سخنى (از ما آل محمّد، صلوات اللَّه عليهم) را بدانى بهتر است از هزار (حديث) كه آن را (ندانسته و آگاه نشده) روايت نموده و نقل نمائى، و مردى (كسى) از شما فقيه و داناى باحكام شرعيه نميباشد تا اينكه مفهوم و دانسته‌شده‌هاى سخن ما را بشناسد، و محقّقا يك سخن از سخن ما بهفتاد معنى باز ميگردد (داراى معانى بسيار است) و از همه آنها براى ما مخرج و جاى بيرون آمدن است (در بيان آن معانى باز نميمانيم).

مرحوم مجلسىّ ميفرمايد: شايد مقصود چيزى (اخبارى) است كه از روى تقيّه (پرهيز از بيان حقّ) و تورية (چيزى را پنهان نمودن و جور ديگر وانمودن) از ايشان صادر شده، و احكام و فرمانهائى كه از آنان صادر مى‌شود براى خصوص و ويژه كسى است براى خصوصيتى كه در غير او جارى نميگردد پس از اين رو گمان برده مى‌شود ميان اخبارشان مخالفت و ناسازگارى است.

٢- از حضرت رضا ٧ رسيده كه فرموده: