بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٨٥ - باب أن لكل شيء حدا، و أنه ليس شيء إلا ورد فيه كتاب أو سنة، و علم ذلك كله عند الإمام

٣- از ابى لبيد بحرانىّ (كه رجال نويسان ابى لبيد هجرىّ ضبط كرده‌اند، و نام و حال او نزد ايشان مجهول و نامعلوم است) از ابى جعفر (امام باقر، ٧) رسيده:

مردى در مكّه نزد آن حضرت آمده بآن بزرگوار گفت: اى محمّد بن علىّ توئى آنكه گمان دارى كه نيست چيزى مگر آنكه براى آن حدّ و مرزى است (كه نبايد از آن تجاوز نمود و گذشت)؟

حضرت ابو جعفر (امام باقر، ٧) فرمود: آرى من ميگويم: محقّقا نيست چيزى كه خدا آفريده خواه كوچك باشد و خواه بزرگ مگر آنكه خدا براى آن حدّ و مرزى قرار داده كه هر گاه آن چيز از آن حدّ و مرز تجاوز داده شود و آن را از آن بگذرانند محقّقا در آن از حدّ و مرز خدا تجاوز نموده و گذشته، آن مرد گفت: پس حدّ و مرز اين خوان طعام و خوردنيت چيست؟

حضرت فرمود: هنگامى كه بر زمين نهاده مى‌شود نام خدا را ياد كن، و هنگامى كه برداشته مى‌شود خدا را حمد و سپاس نما، و آنچه (خرده‌ريزه‌اى) را كه زير آن (خوان) است ميخورى،