بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٧٨ - باب آداب الرواية

هنگام شنيدن احاديث آنها را نمينوشتند، و از روى عادت و روش بعيد و دور بلكه محال است و نميشود كه آنان همه الفاظ را آنچنان كه يك بار شنيده‌اند حفظ نموده و از بر كرده باشند، بويژه احاديث دراز با كشش روزگارها، و از اين رو بسيار است كه يك معنى به الفاظ گوناگون از ايشان روايت و بيان شده و آن را بر آنان انكار نكرده و پذيرفته‌اند، و در اين سخن شبهه و پوشيدگى باقى و بجا نيست براى كسى كه در اخبار تتبّع و جستجو نمايد. و نيز بر آن سخن دلالت و راهنمائى دارد آنچه كلينىّ روايت نموده كه محمّد بن مسلم گفته: به ابى عبد اللَّه (امام صادق ٧) گفتم: حديث و سخنى را از تو ميشنوم و (بر آن) ميافزايم و (از آن) ميكاهم (چگونه است)؟ حضرت فرمود: اگر تو معانى آن را اراده نموده و خواسته‌اى باكى نيست و ضرر و زيان ندارد. و نيز كلينىّ (در اصول كافى در باب رواية الكتب و الحديث) روايت نموده كه داود بن فرقد گفته: به ابى عبد اللَّه (امام صادق، ٧) گفتم: من سخنى را از تو ميشنوم‌