بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٦١ - باب استعمال العلم، و الإخلاص في طلبه، و تشديد الامر على العالم

و دانش عمل نشود از جانب خدا نميافزايد جز دورى (از رحمت او) را.

مرحوم مجلسىّ براى آشكار نمودن معنى حديث ميفرمايد:

شايد مراد و خواسته‌شده (از جمله‌

لا تطلبوا علم ما لا تعملون‌

«علم و دانشى را كه عمل نميكنيد طلب ننمائيد») نهى و بازداشتن از طلب علمى است كه قصد طلب‌كننده آن عمل بآن نباشد، پس طلب آن مذموم و نكوهيده است از جهت عمل نكردن نه از جهت طلب و بدست آوردن (زيرا طلب علم بطور اطلاق پسنديده است).

٣- از حضرت ابى جعفر (امام پنجم امام محمد باقر، ٧) رسيده كه به خيثمه فرموده: بشيعه و پيرو ما ابلاغ كن و برسان (بگو امام شما چنين فرموده:) محقّقا آنچه (خير و نيكى دنيا و آخرت كه) نزد خدا است بدست آورده نميشود مگر به عمل و كار، و بشيعه ما ابلاغ كن كه روز قيامت بزرگترين مردم از روى حسرت و اندوه كسى است كه عدل و داد (حقّ و درستى) را بيان كند پس از آن با آنچه كه بديگرى گفته مخالفت‌