بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢١٤ - باب من يجوز أخذ العلم منه و من لا يجوز و ذم التقليد و النهي عن متابعة غير المعصوم في كل ما يقول، و وجوب التمسك بعروة أتباعهم

را ميزدايد.

٦- از (ثابت بن دينار أبو حمزه) ثمالى (يا ثمالىّ، رضوان اللَّه عليه) رسيده كه گفته: از حضرت ابا جعفر (امام محمّد باقر، ٧) پرسيدم از (تفسير) گفتار خداى توانا و بزرگ: وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ‌ (سوره ٢٨ آيه ٥٠) يعنى و كيست گمراه‌تر از كسى كه بجز هدايت و راهنمائى از جانب خدا هوى و آرزوى خويش را پيروى كند؟! حضرت فرمود: خدا بآن آيه كسى را اراده نموده و خواسته كه رأى و انديشه‌اش را از جز امام و پيشوائى از ائمّه و پيشوايان راهنما (صلوات اللَّه عليهم اجمعين) دين و آئين خود فراگيرد.

٧- از حضرت ابى جعفر (امام محمّد باقر، ٧) رسيده كه آن بزرگوار فرموده: كسى كه خدا را بجز شنيدن (دستورهائى) از صادق و راستگوئى (امام و پيشوائى از ائمّه هدى، عليهم السّلام) اطاعت كند خدا گمراهى و سرگردانى را تا روز رستخيز لازم و پايدار او گرداند.

٨- از حضرت ابى عبد اللَّه (امام صادق، ٧)