بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٣٤٨ - باب البدع و الرأي و المقائيس

خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ‌ (سوره ٧ آيه ١١) يعنى مرا از آتش (كه جسمى است علوىّ نورانىّ) آفريده‌اى و او را از خاك (كه جسمى است سفلىّ و تاريك) پس شيطان ميان (روشنى) آتش و (تاريكى) خاك را قياس و اندازه‌گيرى كرد، و اگر نوريّت و روشنائى (حقيقى) آدم را بنوريّت آتش قياس كرده بود ميان دو نور و روشنائى يكى از آن دو را بر ديگرى مى‌شناخت (خلاصه اگر شيطان نوريّت آدم را با روشنائى آتش قياس مينمود فضل و برترى يكى از آن دو را بر ديگرى ميدانست و آن را برمى‌گزيد، پس چون حقيقت و درستى را نميدانست نبايد قياس كند).

٢- محمد بن حسن (شيبانى، فقيه حنفىّ) در محضر و پيشگاه هارون الرشيد از حضرت ابو الحسن موسى (امام هفتم موسى بن جعفر، ٧) پرسيد و ايشان در مكّه بودند، پس بآن حضرت گفت: آيا جائز و روا است براى محرم و كسى كه جامه احرام بر تن دارد محمل و كجاوه‌اش (صندوق چوبى داراى سايبان كه دوتاى آن را در دو پهلوى شتر يا قاطر ميبندند و بر