بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار)

مقدمة الكتاب

در ديباچه كتاب بحار الانوار

مجلد اول كتاب العقل و العلم و الجهل

باب فضل العقل و ذم الجهل

باب حقيقة العقل و كيفيته و بدو خلقه

باب احتجاج الله تعالى على الناس بالعقل و أنه يحاسبهم على قدر عقولهم

باب علامات العقل و جنوده

باب النوادر

باب فرض العلم، و وجوب طلبه، و الحث عليه، و ثواب العالم و المتعلم

باب أصناف الناس في العلم، و فضل حب العلماء

باب سؤال العالم، و تذاكره، و إتيان بابه

باب مذاكرة العلم و مجالسة العلماء و الحضور في مجالس العلم و ذم مخالطة الجهال

باب العمل بغير علم

باب العلوم التي امر الناس بتحصيلها و ينفعهم و فيه تفسير الحكمة

باب آداب طلب العلم و احكامه

باب ثواب الهداية و التعليم، و فضلهما، و فضل العلماء، و ذم إضلال الناس

باب استعمال العلم، و الإخلاص في طلبه، و تشديد الامر على العالم

باب حق العالم

باب صفات العلماء و أصنافهم

باب آداب التعليم

باب النهى عن كتمان العلم و الخيانة و جواز الكتمان من غير أهله

باب من يجوز أخذ العلم منه و من لا يجوز و ذم التقليد و النهي عن متابعة غير المعصوم في كل ما يقول، و وجوب التمسك بعروة أتباعهم

باب ذم علماء السوء و لزوم التحرز عنهم

باب النهي عن القول بغير علم، و الإفتاء بالرأي، و بيان شرائطه

باب ما جاء في تجويز المجادلة و المخاصمة في الدين و النهي عن المراء

باب ذم إنكار الحق و الإعراض عنه و الطعن على أهله

باب فضل كتابة الحديث و روايته

باب من حفظ أربعين حديثا

باب آداب الرواية

باب أن لكل شيء حدا، و أنه ليس شيء إلا ورد فيه كتاب أو سنة، و علم ذلك كله عند الإمام

باب أنهم

باب أن كل علم حق هو في أيدي الناس فمن أهل البيت

باب تمام الحجة و ظهور المحجة

باب أن حديثهم

باب العلة التي من أجلها كتم الأئمة

باب ما ترويه العامة من أخبار الرسول

باب علل اختلاف الأخبار و كيفية الجمع بينها و العمل بها و وجوه الاستنباط و بيان أنواع ما يجوز الاستدلال به

باب من بلغه ثواب من الله على عمل فأتى به

باب التوقف عند الشبهات، و الاحتياط في الدين

باب البدعة و السنة و الفريضة و الجماعة و الفرقة، و فيه ذكر قلة أهل الحق و كثرة أهل الباطل

باب ما يمكن أن يستنبط من الآيات و الأخبار من متفرقات مسائل اصول الفقه

باب البدع و الرأي و المقائيس

باب غرائب العلوم من تفسير أبجد و حروف المعجم و تفسير الناقوس و غيرها

فهرست عربى

ترجمه فارسى

بخوانيد تا حكم خداى تبارك و تعالى را بدانيد

ديباچه كتاب

در ديباچه كتاب بحار الانوار

مجلد اول كتاب العقل و العلم و الجهل

(1) در باره برترى عقل و خرد و نكوهش جهل و نادانى

(2) در باره حقيقت و اصل عقل و چگونگى و آشكار گشتن خلق و آفريده شدن او

(3) در باره حجت و دليل آوردن خداى تعالى براى مردم بعقل و اينكه به اندازه عقلهاشان بحسابشان رسيدگى مينمايد

(4) در باره نشانههاى عقل و لشكرهايش(نمونههايش)

(5) در باره اخبارى كه كمياب است(اخبارى كه در بين اخبار أبواب عقل و جهل آشكار شده و بدست آمده و بجهتى مناسب با آن أبواب بوده يا نبوده)

(6) در باره وجوب و لزوم علم و دانش، و وجوب بدست آوردن آن، و برانگيختن و واداشتن بر آن، و ثواب و پاداش دانشمند و دانشآموز

(7) در باره اصناف و دستههاى مردم در علم و دانش و برترى دوست داشتن علماء و دانشمندان

(8) در باره پرسش از عالم، و گفتگوى او، و آمدن در خانه او

(9) در باره گفتگو كردن از علم و دانش و همنشينى با دانشمندان و حضور و رفتن در مجالس و جاهاى علم و دانش و نكوهش آميختن با نادانان

(10) در باره عمل و كار از روى نادانى

(11) در باره علوم و دانشهائى كه مردم بتحصيل و بدست آوردن آنها مأمور شدهاند و بايشان سود ميرساند، و در آن تفسير و آشكار ساختن معنى حكمت است

(12) در باره آداب و آنچه لائق و شايسته طلب و بدست آوردن علم و دانش و احكام و دستورهاى آن است

(13) در باره ثواب و پاداش هدايت و راهنمائى كردن و تعليم و آموختن و فضل و برترى آنها و فضل و برترى علماء و دانشمندان و نكوهش گمراه كردن مردم

(14) در باره بكار بردن علم و دانش، و با اخلاص و دل پاك طلب نمودن و بدست آوردن آن، و محكم و استوار نمودن كار بر عالم و دانشمند

(15) در باره حق و بهره(اى كه براى) عالم و دانشمند(است)

(16) در باره صفات و چگونگيهاى علماء و دانشمندان و انواع ايشان

(17) در باره آداب و روشهاى نيكوى ياد دادن و آموختن

(18) در باره نهى و بازداشتن از كتمان و پنهان نمودن علم و دانش و خيانت و نادرستى(در آن) و جواز و روا بودن پنهان نمودن از كسى كه شايسته آن نيست

(19) در باره كسى كه جائز و رواست فرا گرفتن علم و دانش از او و كسى كه جائز نيست،

(20) در باره نكوهش علماء و دانشمندان بد، و لزوم و روا بودن دورى گزيدن از ايشان

(21) در باره نهى و بازداشتن از گفتار بدون علم و دانش و فتوى و حكم دادن از روى رأى و انديشه، و آشكار ساختن شرائط و لوازم آن

(22) در باره تجويز و روا بودن مجادله و ستيزگى و مخاصمه و دشمنى نمودن با يك ديگر در دين و آئين و نهى و باز داشتن از مراء و گفتگو كردن

(23) در باره نكوهش نپذيرفتن حق و درستى و دورى گزيدن از آن و طعن و سرزنش بكسى كه داراى حق و درستى است

(24) در باره فضل و برترى نوشتن حديث و سخن(نقلشده از پيغمبر يا امامها، صلوات الله عليهم، يا از اصحاب و ياران ايشان) و روايت و باز گفت آن

(25) در باره كسى كه چهل حديث و سخن(رسيده از پيغمبر اكرم و ائمه معصومين) را حفظ و نگهدارى كند

(26) در باره آداب و آنچه كه شايسته روايت و نقل حديث است

(27) در باره اينكه براى هر چيزى حد و مرزى است(كه خداى تعالى آن را تعيين نموده) و چيزى نيست مگر آنكه(آيهاى از) كتاب(قرآن عظيم) يا(سخنى از) سنت(طريقه و روش پيغمبر اكرم) در باره آن رسيده است، و علم و دانش همه آن نزد امام(خليفه و جانشين حقيقى و را

(28) در باره اينكه اصول و پايههاى علم و دانش نزد ايشان(ائمه طاهرين،

(29) در باره اينكه هر علم و دانش حق و درست كه در دستهاى مردم است از اهل بيت

(30) در باره اينكه حجت و راهنما كامل و تمام و درست شده و محجت و وسط و ميان راه(راه راست) آشكار گشته است

(31) در باره اينكه حديث و سخن ايشان(أئمه معصومين،

(32) در باره سبب و دستاويزى كه ائمه( اوصياء پيغمبر اكرم،

(33) در باره آنچه عامه(اهل سنت) از احاديث پيغمبر

(34) در باره علتها و آنچه سبب اختلاف و گوناگون بودن اخبار و كيفيت و چگونگى جمع و گرد آوردن بين آنها و عمل و رفتار بآنها و راههاى استنباط و بدست آوردن حكم از روى فهم و اجتهاد و بيان و آشكار ساختن انواع و هر گونه چيزى كه جائز و روا است استدلال و دليل

(35) در باره كسى كه ثواب و پاداشى از جانب خدا براى عمل و كارى باو برسد و آن عمل را بجا آورد

(36) در باره توقف و درنگ هنگام شبههها و چيزهائى كه حق و درستى از باطل و نادرستى تمييز داده نميشود، و در باره احتياط و دورانديشى در دين و آئين

(37) در باره بدعت و نو پيدا شدن بر خلاف دين و سنت و روش و آئين و فريضه و آنچه واجب شده و جماعت و با هم بودن و فرقت و جدائى، و در آن است يادى از كمى پيروان حق و درستى، و بسيارى پيروان باطل و نادرستى

(38) در باره متفرقات و پراكندهها و دور از هم مسائل اصول فقه كه ممكن است و مىشود از آيات(قرآن مجيد) و اخبار(رسيده از ائمه معصومين،

(39) در باره بدعتها و رسم و آئينهاى نوپيدا شده كه بر خلاف دين است و رأى و انديشه و مقياسها و چيزهائى كه با آن اندازه چيزى را معين كنند

(40) در باره غرائب و شگفتيهاى علوم و دانشها از تفسير و آشكار ساختن معنى أبجد(ترتيب و تركيب الفباء كه آن أبجد، هوز، حطي، كلمن، سعفص، قرشت، ثخذ و ضظغ است) و تفسير حروف معجم(حروف هجاء و آن ا، ب، ت، ث، تا ياء) و تفسير ناقوس(زنگ بزرگ كه در كليسا، يا ك

بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٣١٠ - باب ما ترويه العامة من أخبار الرسول

رسول خدا ٦ در ميان مردم وادار نمودشان كه بمطلوب و خواسته‌شان (علوم و دانشها و سعادت و نيكبختيها) برسند و وادار نمود و وادار نمود كه بخواسته‌شان برسند، و ما خانواده آن حضرت معاقل و پناههاى علم و دانشيم (در هر كارى كه مردم واماندند و ندانستند بايد بما پناه برده روى آورند) و درهاى حكمتها و راستيها و درستيهاايم (حقّ و راستى و درستى هر چيز را از ما ميبايست بپرسند) و روشنى هر چيز ميباشيم (بوسيله ما هر چيز در هم پيچيده و نامعلوم و نادانسته شده‌اى آشكار شده و دانسته مى‌شود، نه از آنچه در دست مردم است).

مرحوم مجلسىّ ميفرمايد:

أنال‌

يعنى رسول خدا در ميان مردم علوم و دانشهاى بسيار بخشيد و فائده و سود رسانيد، ولى نزد خانواده آن حضرت معيار و اندازه آن است، و فصل و جدائى ميان آنچه حقّ و راست يا افتراء و دروغ بستن است، و نزد ايشان (ائمّه معصومين) تفسير و بيان و آشكار ساختن‌