بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٧٥ - باب آداب الرواية

آن را جائز دانسته بس در سخن جز پيغمبر ٦ و گفته: براى اينكه آن حضرت فصيحتر و زبان‌آورتر كسى بود كه ضاد را بر زبان ميراند (ناگفته نماند: در كلمات و سخنان علماء «رحمهم اللَّه» بسيار آمده كه آن حضرت‌

أفصح من نطق بالضّاد

بوده، و روايتى را كه آن بزرگوار، ٦، فرموده باشد

انا أفصح من نطق بالضّاد

در كتابى نيافتم، و ضاد حرف مستطيل و دراز است كه مخرج و جاى بيرون آمدن آن از طرف زبان ببالاى اضراس و دندانهاى آسيا است و آن از جانب چپ بيشتر از جانب راست است، و همگان آن را از طرف زبان و ميان ثنايا و دندانهاى تيز جلو دهان كه دو در بالا و دو در پائين است بيرون مى‌آورند) و در تراكيب و آميخته‌شدنهاى حديث پيغمبر اسرار و رازها و دقائق و سخنان باريكى است كه وقوف و آگاهى بر آنها بدست نميآيد مگر بهمان تراكيب و دقائق آنچنان كه هست، زيرا براى هر تركيب و آميختنى معنائى است بر حسب وصل و پيوستن و فصل و جدا ساختن و تقديم و جلو انداختن و تأخير و پس انداختن و جز آنها كه اگر آنها مراعات و نگهدارى نشود مقاصد و آهنگ‌شده‌هاى آنها