بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٤٣ - باب ما جاء في تجويز المجادلة و المخاصمة في الدين و النهي عن المراء

باطل و نادرستى و دور ساختن شبهه‌ها و پوشيدگى چيزها از دين و آئين و راهنمائى گمراهان باشد آن از بزرگترين اركان و پايه‌هاى دين است ولى تمييز و جدا نمودن ميان آن دو جدال در نهايت و پايان صعوبت و دشوارى و اشكال و پوشيدگى است، و بسيار روى آورد كه در آغاز نظر و انديشه يكى از آن دو بديگرى اشتباه و مانند مى‌شود، و براى آدمى در آن جدال تسويلات و آراسته گردانيدن پنهانى است (از جانب شيطان) كه رهائى يافتن از آنها جز بفضل و بخشش خداى تعالى ممكن نيست و بدست نميآيد.

٣- روايت شده مردى به حسين بن علىّ (بر هر دو بزرگوار تحيّت و درود باد) گفت: بنشين تا با هم در باره دين و آئين مناظره و گفتگو كنيم، حضرت فرمود: اى مرد من بدين و آئين خود (طاعت و فرمانبريم از خداى تعالى و طريقه و روش آن) بينايم و هدايت و راهنمائيم (راه راست و رستگاريم) بر من مكشوف و آشكار شده (جاهل و نادان نبوده و شاكّ و دو دل نيستم تا براى بدست آوردن يقين و باور مناظره و گفتگو نمايم)