بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٢٩ - باب ذم علماء السوء و لزوم التحرز عنهم

مى‌آيد و بايشان باز ميگردد (خودشان هم از آن فتنه در دنيا و آخرت زيان ميبرند).

٤- امير المؤمنين ٧ فرموده: بسا عالم و دانشمند (بفلسفه، سحر حساب، نجوم، هيئت، انساب و مانند آنها) كه (بر اثر اشتغال بآنها از بدست آوردن علم دين باز مانده است و) جهل و نادانيش (بعلم دين كه از ائمّه معصومين، عليهم السّلام، رسيده است) او را ميكشد (از نيكبختى جاويد بى‌بهره ميسازد) و علم و دانشى كه با او است او را سود نبخشد.

مرحوم مجلسىّ ميفرمايد: احتمال و گمان ميرود كه مقصود بجهل (در اينجا) آرزوهاى باطل و نادرست و خواهشهاى تباه‌كننده باشد، زيرا بسا آرزوهاى نادرست و خواهشهاى تباه‌كننده بر عقل و علم غالب و چيره گردد.

٥- از پيغمبر ٦ رسيده كه فرموده:

محقّقا من بر امّت و كسانى كه بر آنان مبعوث و فرستاده شده‌ام از مؤمن و گرويده بخدا و رسول و از مشرك و انبازگيرنده براى خدا نميترسم، امّا (از) مؤمن (نميترسم براى اينكه) ايمان و