بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٢٧ - باب ذم علماء السوء و لزوم التحرز عنهم

كسى است كه در باره علم و دانش خود بطريقه و روش سركشان و پادشاهان ميرود پس اگر چيزى از گفتارش بر او باز گردد (باو بگويند: سخن تو باطل و نادرست است) يا در چيزى از امر و كار او كوتاهى شود (او را گرامى نداشته و احسان و نيكى ننمايند) خشمناك گردد پس او در اشكوب چهارم از آتش است، و برخى از علماء كسى است كه احاديث و سخنان يهود و نصارى را طلب نموده و خواسته (آنها را براى مردم بيان ميكند) تا علم و دانش و سخنش بسيار گردد (مردم بگويند: او بسيار دانشمند است و سخنان هر گروهى را ميداند) پس او در اشكوب پنجم از آتش است، و برخى از علماء كسى است كه خود را براى فتوى و حكم دادن (پرسشهاى مردم) آماده و ميگويد: (خواسته‌هاى خويش را) از من بپرسيد و اميد ميرود كه يك كلمه و سخنى را درك نكرده و نيافته (و خود را برنج انداخته) و خدا كسانى را كه (چيزى نمى‌دانند و ميگويند: ما دانا هستيم و هنگام پاسخ گفتن پرسشها) خود را برنج مياندازند دوست نميدارد (آنان را از رحمت خود بى‌بهره ميسازد) پس او در طبقه ششم‌