بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢١١ - باب من يجوز أخذ العلم منه و من لا يجوز و ذم التقليد و النهي عن متابعة غير المعصوم في كل ما يقول، و وجوب التمسك بعروة أتباعهم

و نفرين پدران گرامى و نيكو رفتارانم و نفرين من و نفرين شيعه و پيروانم تا روز رستخيز بر ايشان باد.

٢- از ابى حفص محمّد بن خالد از برادرش سفيان بن خالد رسيده كه گفته: حضرت ابو عبد اللَّه (امام صادق ٧) فرموده: اى سفيان خود را دور كن (بپرهيز و بترس) از رئاست و پيشوائى كه كسى آن را طلب نكرده و نخواسته جز آنكه هلاك و تباه شد، بآن حضرت گفتم: فدايت شده و سر بهايت گردم در اين هنگام ما هلاك و تباه شديم (زيرا) نيست كسى از ما جز آنكه دوست دارد كه او را ياد كنند و قصد و آهنگ نمايند (مردم نزد او بروند) و (احكام و مسائل را) از او فرا گيرند (پس او خواه ناخواه رئاست و پيشوائى را خواسته) حضرت فرمود: (مقصود ما) نيست آنجائى كه تو بسوى آن ميروى، جز اين نيست كه آن (مقصود ما) آنست كه مردى را كه حجّت و دليل و راهنما (امام و جانشين رسول خدا، ٦) نيست (به امامت و پيشوائى) نصب نموده و برپا دارى‌