بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٦٥ - باب استعمال العلم، و الإخلاص في طلبه، و تشديد الامر على العالم

ميخواند، پس اگر آدمى عمل نكرد بآنچه خواسته‌شده علم و مقتضى و در خور آن است از او مفارقت نموده و جدا مى‌شود.

٩- از پيغمبر ٦ رسيده كه آن حضرت فرموده: علماء و دانشمندان دو مرد (دو دسته) اند: (يكم) مرد عالم و دانشمندى كه علم و دانش خود را گيرنده است (طبق آن عمل و رفتار مينمايد) پس اين مرد (از عذاب و كيفر) نجات يافته و رهيده است، و (دوّم) مردى كه علم و دانش خويش را رها كرده (طبق علمش عمل نميكند) پس اين مرد (بعذاب و كيفر گرفتار و) هلاك و تباه مى‌شود، و براستى و درستى كسانى كه در آتش (دوزخ) هستند هر آينه از بوى (بد) دانشمندى كه دانش خود را رها كرده (و در دنيا طبق آن عمل ننموده) است گرفتار اذيّت و آزارند، و محقّقا كسى كه ندامت و پشيمانى و حسرت و اندوهش از كسانى كه در آتش‌اند سختتر (بيشتر) است مردى است كه بنده‌اى را بسوى (اطاعت و فرمانبرى از) خداى منزّه و پاك (از نواقص) دعوت كرده و بخواند و آن بنده او را اجابت نموده و خواسته‌اش را بجا آورده و از او بپذيرد و خداى را