بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٦٣ - باب استعمال العلم، و الإخلاص في طلبه، و تشديد الامر على العالم

٥- پيغمبر ٦ فرموده: هر كه خود را (از روى علم و دانش) شناخت پروردگارش را (هم از روى علم و دانش) شناخته پس (از شناختن پروردگار از روى علم و دانش) بر تو باد بعلم و دانش بآنچه كه جز بآن عمل و كار (هر كس) صحيح و درست نيست، و آن علمى كه جز بآن عمل و كار درست نيست اخلاص و پاكدلى است (عمل از روى علم و دانش يعنى از روى اخلاص بجا آورده شود، نه از روى رئاء و خودنمائى).

٦- پيغمبر ٦ فرموده: بخدا پناه ميبريم از (عذاب و كيفر) علم و دانشى كه نفع و سود ندارد، و آن علم و دانشى است كه بسبب اخلاص و پاكدلى با عمل مخالفت و ناسازگارى ميكند (چون عمل موافق علم و از روى اخلاص نيست پس آن علم نفع و سود ندارد و سبب عذاب و كيفر مى‌شود) و بدان علم و دانش اندك عمل بسيار را نيازمند است، زيرا كسى كه يك ساعت علم و دانش ياد گرفت تا زنده است بايد آن را بكار بندد (طبق آن عمل كند).