از ماه رمضان آزادشدگان و رهايى‌يافتگانى از دوزخ باشد جز آن كس كه با مست‌كننده‌اى افطار كند؛ پس چون شب پايانى ماه فرا رسد در آن شب به شماره همه كسانى كه در آن ماه آزاد نموده ديگر بار آزاد سازد.

(١) [٢٤٩] ٧- ... امام باقر ٧ فرمود: پيامبر خدا ٦ در جمعه پايانى ماه شعبان، براى مردم سخنرانى نموده و خداوند را سپاس گزارد و ستود و پس آنگاه فرمود: اى مردم! فرا رسيدن ماهى بر شما نزديك است كه در آن شبى است كه از هزار ماه برتر است و آن ماه، ماه رمضان است. خداوند روزه آن ماه را واجب نمود و شب زنده دارى با نمازى مستحبّى را در آن ماه همانند عبادت آن كس نهاد كه هفتاد شب از ديگر ماه‌ها را نماز مستحبّى گزارد و آن كس را كه كردارى خير و نيك از نيكى‌ها را به جا آورد، پاداشى همانند پاداش كسى نهد كه واجبى از واجبات خداى گرامى و بزرگ را گزارد و هر كه واجبى از واجبات خدا را انجام دهد، همچون كسى باشد كه هفتاد واجب خدا را در ديگر ماه‌ها به جا آورده است؛ و آن ماه شكيبايى است و به راستى، پاداش شكيبايى بهشت است و آن ماه، ماه برابرى [ميان مسلمانان در گرسنگى و تشنگى‌] است و ماهى است كه خداوند روزى مؤمنان را در آن ماه افزون كند و هر كه در آن ماه مؤمن روزه‌دارى را افطارى دهد، او را در پيشگاه خداوند به سبب اين كار پاداش آزاد نمودن بنده‌اى و بخشوده شدن گناهان پيشين او باشد.

عرض شد: اى پيامبر خدا! همگى ما توان افطارى دادن روزه‌دارى را نداريم.

پيامبر ٦ فرمود: به راستى كه خداوند بخشاينده است؛ اين پاداش را به كسى كه توانى جز بر اندكى شير آميخته با آب و يا جرعه‌اى آب گوارا و يا تعدادى خرماى خشك ندارد كه روزه‌دارى را با آن افطارى دهد و توانى بيش از اين ندارد نيز عطا فرمايد و هر كه بر برده‌اى آسان گيرد، خداوند گرامى و بزرگ حسابرسى بر او را آسان گيرد؛ و آن ماهى است كه آغازش رحمت و ميانه‌اش بخشودگى و پايانش برآورده شدن خواسته‌ها و رهايى از آتش است و در آن ماه شما از چهار ويژگى بى‌نياز نيستيد؛ دو ويژگى كه با آن دو، خدا را خرسند مى‌سازيد و دو ويژگى كه شما