تناسب آيات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٣ - شواهدى از كلام«عرب» در مورد حروف«مقطعه»

قرآن كريم عبارات و يا كلمه‌هايى باشد كه به وسيله آن به طور رمزى، سرّى و پنهانى، مطالب خاصى بين خدا و رسول، ردّ و بدل شود، كه فقط رسول خدا- صلى اللّه عليه و آله- و امناى وحى و اميران ايمان در جريان آن قرار بگيرند»[١].

بيان مرحوم شيخ المحدثين «صدوق» در مورد حروف مقطعه‌

ابن بابويه ابو جعفر صدوق (متوفاى ٣٨١) مى‌گويد: «و علت ديگر در انزال اوائل سوره‌ها و حروف مقطعه در اين سوره‌ها اين است كه رمزى باشد بين خدا و رسول- صلى اللّه عليه و آله- و فقط اهل بيت عصمت و طهارت- عليهم السلام- آن را بدانند، تا دلايل و برهانهاى خود را به واسطه آنها در مقابل ملحدان اقامه نمايند و توسط آن، معجزات خود را نشان دهند. و اگر خداوند متعال تمام مردم را در جريان محتواى اين آيات قرار مى‌داد و همگان از معرفت اين رموز مطلع مى‌گشتند، همانا بر خلاف حكمت و تدبير حكيمانه مى‌شد، چرا كه در اين صورت دشمن هم براى گمراه ساختن مردم از آن استفاده مى‌نمود»[٢].

در نتيجه: اين نظريه همان نظر و ديدگاه اكثر مفسران در مورد حروف مقطعه مى‌باشد.

شواهدى از كلام «عرب» در مورد حروف «مقطعه»

در كلام عرب نيز شواهد فراوانى، مبنى بر به كارگيرى حروف رمزى در

[١] آلاء الرحمن، ج ١، ص ٦٤.

[٢] اكمال الدين و تمام النعمة، ج ٢، ص ٦٤ به تحقيق آقاى على اكبر غفارى. و بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٣٨١.