تناسب آيات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٥ - ارجحيت مراعات تناسب آيات قرآن كريم

٩- اثبات هاء سكت؛ مانند سخن خداوند: ما أَغْنى‌ عَنِّي مالِيَهْ* هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ‌[١].

١٠- برترى دادن جنس تذكير بر تأنيث در جايى و به عكس آوردن آن در جاى ديگر؛ چون قول خداى تعالى: أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ[٢] و قوله: أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ[٣].

و نظير اين دو، قول خداى تعالى است كه فرمود:

وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ[٤] و قوله: لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها[٥].

به طورى كه در آيه بيست سوره قمر، به جاى منقعرة، منقعر، و در آيه هفت الحاقه «خاويه» آورده كه دليل بر تأنيث اعجاز است. و در كل صغير و كبير مستطر، به جاى مسطرة كه دليل مذكر بودن صغير و كبير، به اعتبار مضاف آنها يعنى «كل» مى‌باشد. و در آيه ٤٩ سوره كهف، صغيرة و كبيرة را مؤنث آورده است.

[١] حاقه: ٢٨ و ٢٩.

[٢] قمر: ٢٠.

[٣] حاقه: ٧.

[٤] قمر: ٥٣.

[٥] كهف: ٤٩.