ولايت - خامنهاى، سيد على - الصفحة ٥٤
آنان تدارك كند.)
فَيُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فى أَنْفُسِهِمْ نادِمين
(و آنگاه (اين بيماردلان) بر آنچه در دل نهان مى داشته اند پشيمان گردند.)
وَ يَقُولُ الَّذينَ آمَنُوا أَ هؤُلاءِ الَّذينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِم
(و مؤمنان بگويند: آيا همين اينان بودندكه با سخت ترين سوگند ها به خدا سوگند ياد مى كردند؟!)
إِنَّهُمْ لَمَعَكُم
(كه ايشان با شمايند).
حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرين
(كارهايشان پوچ شد و بر باد رفت و زيانكار گشتند.)
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِه
(اى گروه مؤمنان! از شما هر كس از دينش باز گردد.)
فَسَوْفَ يَأْتِى اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَه
(خداوند مردمى را خواهد آورد كه آنان را دوست بدارد و آنان او را دوست بدارند.)
أَذِلَّهٍ عَلَى الْمُؤْمِنين
(در برابر مؤمنان فروتن و مهربان باشند.)
أَعِزَّهٍ عَلَى الْكافِرين
(در برابر كافران، شكست ناپذير و تسخير ناپذير باشند.)
يُجاهِدُونَ فى سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَهَ لائِم
(در راه خدا كار زار كنند و از ملامت ملامتگرى نهراسند.)
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ
(اين فضل و بزرگوارى خدا است كه به هركس خواهد مى دهد.)