بر مى آيد، دليل بر اين موضوع هست كه ما خدا را دوست داريم؟ در اين مورد قرآن سخنى دارد كه مى فرمايد: قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونى يُحْبِبْكُمُ اللَّه‌[١] (يعنى اگر خدا را دوست داريد از من كه پيامبر هستم متابعت كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد) پس‌ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَه‌[٢] يعنى اينها صد در صد تسليم فرمان هستند و خدا هم آنها را دوست دارد و اين يك خاصيت و صفتى است كه طرفينى مى باشد، أَذِلَّهٍ عَلَى الْمُؤْمِنين‌ صفت ديگر از صفات اين قوم اين است كه در مقابل مؤمنان فروتن هستند اين نشانه، كمال رابطه و پيوند صميمانه با مؤمنين است و در مقابل اين توده مسلمان، هيچگونه نخوت و غرور و هيچ گونه توقع زيادى و داعيه بيخودى و پوچى در آنها وجود ندارد يعنى وقتيكه در مقابل مردم قرار ميگيرند جزو مردم هستند، با مردم هستند، در راه مردم هستند براى مردم هستند، خودشان را از ميان مردم بيرون نمى كشند كه از دور مردم را ببينند و گاهى براى آنها دلسوزى بكنند. أَذِلَّهٍ عَلَى الْمُؤْمِنين‌ (خود را در مقابل مؤمنان به خدا فروتن و كوچك مى كنند) أَعِزَّهٍ عَلَى الْكافِرين‌ (در مقابل كافران و دشمنان دين و مخالفان دين و مخالفان قرآن اعزه هستند) يعنى تأثير ناپذير و سربلند هستند يعنى حصارى از فكر اسلامى در خود پيچيده و كشيده كه هيچ نفوذى از آنها نپذيرند يُجاهِدُونَ فى سَبيلِ اللَّه‌ خاصيت ديگر شان اينست كه بى امان و بدون قيد و شرط در راه خدا جهاد و مجاهدت مى كنند همچنانكه در آيه هست‌ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَهَ لائِم‌ (از ملامت هيچ ملامتگرى هم نمى هراسند و نمى ترسند) ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاء (اين فضل و لطف و تفضل خداست كه به هر كه خواهد مى دهد) وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليم‌ (كه خدا گشوده دست و داناست).

آيه بعد راجع به ارتباط و پيوند اجزاء جامعه اسلامى با آن قلب و با آن پيشوا و يا آن امام است خوب دقت كنيد تا در يابيد كه چگونه مسائلى‌

[١] -. آل عمران، ٣١

[٢] -. مائده ٥٤