ولايت - خامنهاى، سيد على - الصفحة ١٢٩
ولايت طاغوت و ولايت شيطان يك چنين چيزى است لذا آيه قرآن مى فرمايد؛ وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً يَدْعُونَ إِلَى النَّار[١] (پيشوايان و رهبرانى وجود دارند كه پيروان و افراد تحت فرمان خود را بطرف آتش دوزخ و بد بختى مى كشانند) آيه ديگر قرآن مى فرمايد: أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوار[٢]* جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرار[٣] آيا نمى نگرى به آن مردمى كه نعمت پروردگار را كفران كردند؟ اين نعمتى كه كفران كردند چه بوده است؟ نعمت قدرت كه مظهر قدرت پروردگار است، قدرتهاى دنيوى، نعمت سر رشته دارى اداره امور انسان، نعمت در دست داشتن استعدادها وانديشه ها ونيروها وانرژيها ى فرآوان از انسانها، اينها همه اش نعمت است سرمايه هائى است كه مى تواند براى انسانيت منشأ خبر باشد. هر يك از اين انسانها كه تحت اختيار آن مردمى هستند كه در اين آيه مورد اشاره هستند مى توانستند انسانهاى بزرگى باشند، مى توانستند به عاليترين مدارج كمال برسند اما اين ها اين نعمتها را كفران كردند و در راهى كه بايد بكار نينداختند. در دنبالش مى فرمايد: أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوار خودشان بدرك، قوم خود را و مردم تحت فرمان خود را بديار نيستى و نابودى وهلاكت كشاندند جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها (و به جهنم كشاندند كه در آن سرازير و افكنده خواهند شد) وَ بِئْسَ الْقَرار (و چه بد جايگاه و محل استقرارى است). اين آيه را موسى بن جعفر (ع) براى هارون خواندند و به هارون فهماند كه تو همان كسى هستى كه قومت را و خودت رابه بد ترين منزلگاه و هلاك بارترين جايگاهها خواهى افكند چون چون هارون سئوال كرده بود مگر ما كافر هستيم و منظورش اين بود كه مگر ما معتقد بخدا و پيغمبر و دين نيستيم لذا امام (ع) در جوابش اين آيه راخواندند تا به او بفهماند كه كافر فقط آن كسى نيست كه راست و صاف و صريح مى گوبد: خدانيست، قرآن دروغ است، يا پيغمبر مثلا افسانه است كه اين
[١] - قصص، ٤١.
[٢] - ابراهيم، ٢٨.
[٣] - ابراهيم، ٢٩.