نويسنده سپس حركت امام حسين (ع) از حجاز به عراق را ذكر كرده، با اشاره به همراهى امام سجاد (ع) با اين كاروان، از وقايع روز عاشوراى سال ٦١ هجرى. ياد كرده است؛ وى سپس از ورود امام سجاد (ع) به كوفه و كاخ ابن زياد و گفتگوهاى آن حضرت و حضرت زينب (س) با ابن زياد سخن گفته روايات راجع به حضور امام سجاد (ع) در كوفه را نيز نقد كرده است. در بخش ديگرحركت امام سجاد (ع) به همراه كاروان اسيران به طرف مدينه ترسيم شده، درباره ى موضوعاتى چون: نقد شعرهاى منسوب به امام چهارم، تحليلى از روحيه‌ى مردم شام، پندار آنان در مورد اسيران، گفتگوى مرد شامى با امام سجاد (ع) گفتگوى يزيد با امام و بعضى از اسيران، خطبه ى امام در مسجد دمشق، انعكاس حادثه ى كربلا در كوفه، تحليلى از زندگانى يزيد، ناراضى برگشتن نمايندگان مدينه، شورش در مدينه، درگيرى در حرّه و اقم، قتل عام در

مدينه، موقعيت امام چهارم در روزهاى آشوب، رفتار مسلم بن عقبه با امام سجاد (ع)، نقد نوشته ى تاريخ نويسان و بسيارى مطالب ديگر سخن به ميان آمده است. وى سپس با اشاره به فضايل اخلاقى ورفتار هاى كريمانه ى امام سجاد (ع) و تربيت عملى ايشان در اجتماع آن روز، بخشش، بردبارى در برابر ناملايمات و فضايل ديگر آن حضرت را مطرح كرده است.

در بخش هاى پايانى كتاب، نويسنده پاره اى از گفتار هاى كوتاه امام سجاد (ع) را آورده ضمن توضيحاتى در باره ى رساله ى حقوق امام سجاد (ع) و شرح دهندگان اين رساله، با ياد آورى صحيفه ى سجاديه امام سجاد (ع)، بحثى درباره‌ى آن مطرح‌