اين كتاب داراى دو بخش است. بخش اول رساله اى است درباره حضور و مراقبه و بيان راه‌هاى تكامل انسان، نگارنده ابتدا اهميت حضور و مراقبه را خاطرنشان مى‌سازد. سپس مطالبى نظير انسان در حال تكامل، راه‌هاى چهارگانه و مسير تكامل انسان، قرآن كريم و بيان صيرورت انسان و لزوم آگاهى انسان از تكامل خود بازگو شده است. به تصريح نگارنده: انسان شدن و به فعليت رسيدن، هدف اصلى در تلاش انسان است. در محيط زندگى انسان، كوشش در اين است كه از مرحله‌ى طبيعت، ارتقا پيدا كند و به مرحله‌ى مثال و برزخ برسد يعنى در حالى كه در عالم طبيعت زندگى مى‌كند، بتواند با عالم مثال منفصل، ارتباط داشته باشد و از اين حد هم عروج روحى و صعود ذاتى پيدا كند تا بتواند با عالم عقول و مفارقات نورى در ارتباط باشد و خود به فعليت عقلى برسد و بتواند كار عقول را انجام دهد. اين سير انسان است. اين تفسير زندگى انسان است. اين هدف كشش و تلاش انسان است و انسان بدون اين زندگى آرمانى، ارزش زيستن ندارد».

بخش دوم شرحى است بر مناجات العارفين از مجموعه مناجات خمشه عشر امام سجاد (ع). اين رساله شامل يك مقدمه و چهار بخش است و در پايان آن ترجمه روانى از دعاى كميل آمده است. مؤلف در مقدمه تعريفى از مناجات و شناخت‌

عارف بيان مى كند و سپس مناجات عارفين را در چهار بخش با اين عنوان ها شرح مى كند: جهان بينى عارفان بيان طرز تفكر و بينش اهل عرفان، دعا و درخواست عارفان، تشريح طعم شيرين بندگى در وادى عرفان، نيايش پايانى و درخواست بقاى حال عرفانى. مؤلف در شرح خود از كتاب هاى عرفانى مانند: شرح فصوص الحكم، فتوحات، مثنوى معنوى، مصباح الانس و هزار و يك نكته علامه حسن زاده آملى بهره برده است‌.

چاپ هاى ديگر: قم، انتشارات بخشايش، چاپ اول، ١٣٨٢، ٢٠٠ صفحه، رقعى؛ قم، مطبوعات دينى، چاپ اول، ١٣٨٥، ٢٠٠ صفحه، رقعى، قم، كتابسراى اشراق، چاپ اول، ١٣٨٢، ٢٠٨ صفحه، رقعى.