تلاش‌هاى ايشان براى شناساندن مقام و منزلت ائمه (ع) به شيعيان توصيف گرديده است. در بخش ديگرى از كتاب نويسنده به ابعادى از زعامت و رهبرى همه جانبه امت اسلام توسط امام سجاد (ع) اشاره كرده و اين تصوير را كه آن امام به گوشه‌نشينى و عزلت پرداخته و در صحنه هاى سياسى و اجتماعى حاضر نبوده را به شدت رد كرده و تقويت مسأله امامت و افزايش شناخت و محبت شيعيان به اهل‌بيت (ع) و روشنگرى هاى مكرّر آن امام در ايام حج را دليلى بر ادعاى خود دانسته است. در قسمت ديگرى از كتاب نويسنده به موضع گيرى‌هاى امام سجاد (ع) در قبال حاكمان عصر خويش و تأييد جنبش‌هايى مانند قيام توابين، قيام ابن زبير، قيام مختار، قيام شيعيان مدينه اشاره كرده و رهبرى كردن مخفيانه اين جنبش را دليلى بر فعال بودن آن امام در صحنه‌هاى سياسى و اجتماعى عنوان نموده است.

نقش امام سجاد (ع) در زنده نگه داشتن قيام امام حسين (ع) و پاسدارى از پيام جاودانه آن حضرت در كربلا به وسيله گريه و عزادارى، تحليلى بر جنبه هاى تربيتى و عرفانى عبادت امام سجاد (ع) به ويژه به جهت ادعيه معروف صادر شده از جانب آن حضرت، هدف امام سجاد (ع) در آزاد كردن بردگان و رواج فرهنگ انفاق و دستگيرى از ضعفاء از منظر اخلاقى و سياسى از ديگر مندرجات ارايه شده در اين نوشتار است.

٦٧. الامام السجاد (ع) و المفاهيم التربوبة [عربى‌]

الامانة العامة للعتبة الكاظمية المقدسة، بغداد، الامانة العامة للعتبة الكاظمية المقدسة، ١٤٣٣ ق.، چاپ اول، ٤٤ ص.، رقعى.

٦٨. امام سجاد (ع) و داستان حرّه [فارسى‌]

استادى، رضا، قم، دفتر انتشارات اسلامى، ١٣٧٢، ٢٥ صفحه. وزيرى. (ازكتاب ده رساله، ص ٣٣٥- ٣٥٩)