اعتماد به خداوند در تمامى امور و توكل بر او مطرح شده و ديدگاه امام على (ع) در مورد نفس بيان شده است. در ادامه اين بخش از كتاب برخى از مسائل اخلاقى مانند اهميت صبر در سختى ها، نشانه هاى صابران، دستگيرى خداوند از بندگان، پرهيز از حسد، جرأت كردن برگناه، گستردگى رحمت الهى و جلوه هاى محبت خداوند، اخلاص در امور و مراتب آن، زهد، نور باطن، وعده و وعيدهاى خداوند در قرآن، غم مرگ و فرداى قيامت و اجراى حق از منظرى روايى مطرح شده است. در شرح دعاى بيست و سوم صحيفه سجاديه تحت عنوان عافيت و شكر بر آن نگارنده به مقوله تندرستى كامل در تمام شئون مادى و معنوى پرداخته و لزوم شكر بر چنين نعمت مهمى را گوشزد مى نمايد. وى امنيت و سلامتى در دين و بدن را بسيار مهم ارزيابى كرده و ارزش حج و عمره و زيارت رسول الله (ص) را از منظر

روايى بررسى مى نمايد. امنيت در برابر شرارت شياطين جنى و انسى و شرارت مردم پايان بخش اين قسمت از كتاب است. در شرح دعاى بيست و چهارم نگارنده به حقوق پدر و مادر و نيكى به والدين از ديدگاه قرآن و روايات مى پردازد و لزوم شكرگزارى از زحمات پدر و مادر و عفو گذشت در قبال آنان و به ياد آنان را از ديدگاه روايات بيان مى كند. دردعاى بيست و پنجم از صحيفه سجاديه، آيات و رواياتى درباره حقوق فرزندان و نقش پدر ومادر در تربيت دينى آنان مطرح شده و پرورش فرزندان براساس محبت اهل بيت (ع) مورد تأكيد قرار مى گيرد. در شرح دعاى بيست و ششم از صحيفه سجاديه نگارنده به حقوق و ارزش همسايگان و دوستان اشاره مى نمايد و حق همسايه را از ديدگاه قرآن و روايات بيان كرده و ارزش شيعيان واقعى و خصوصيات آنان و ادا كردن حقوق برادران مؤمن را در كلام ائمه (ع) بررسى مى نمايد. لزوم ملاقات برادران مؤمن، رازدار بودن و عيب پوشى آنان، يارى كردن به مظلوم و برخورد خوب با همسايگان از منظر روايات از مباحث پايانى اين مجلّد از اين مجموعه محسوب مى شود.