اتخاذ سياست رعب و وحشت در جامعه اسلامى توسط آنان را تحليل كرده است آنگاه به اقدامات مهم امام سجاد (ع) و پرداختن آن حضرت به امورى مانند تبيين مفهوم امامت، ولايت اهل بيت (ع) و هدايت مسلمانان، سياست آن حضرت را در آزاد كردن بردگان، انفاق بر فقرا و مساكين، بيان احكام فقهى و شرعى، تعميق ماجراى كربلا و ابلاغ پيام هاى مهم اين حادثه، مبارزه با انحرافات فكرى و اعتقادى مسلمانان و جلوگيرى از اجتهادات ناسالم فقهى، تربيت اخلاقى مسلمانان، تقويت روحى مسلمانان به وسيله ترويج دعا، تبيين مباحث اعتقادى آنان مانند توحيد، عدل، امامت، نبوت و معاد اشاره كرده است. در بخش ديگرى از كتاب موضع گيرى امام سجاد (ع) در مورد محمد بن حنفيه و حضرت زينب كبرى و رواياتى از آن حضرت در مورد آنان ذكر و شرح داده شده است. در ادامه به مخالفت هاى امام سجاد (ع) با دستگاه اموى و موضع گيرى هاى ايشان در قبال برخى از جنبش هاى ضد اموى مانند قيام توابين، قيام مختار ثقفى، قيام عبدالله بن زبير و قيام شيعيان در مدينه اشاره كرده و برخى از نامه هاى آن حضرت به برخى از شخصيت ها و حمايت هاى پنهان ايشان از فعاليت هاى سياسى و

نظامى شيعيان را تحليل مى‌نمايد. از نظر نويسنده امام سجاد (ع) از هر فرصتى براى مبارزه سياسى و نظامى عليه امويان استفاده كرده و هرگز گوشه نشينى منفعلانه اختيار نكرده است. وى همچنين به تبيين اصول فكرى و عقيدتى در اقدامات سياسى و اجتماعى امام سجاد (ع) پرداخته و هدف ايشان از ارائه دعاهاى متعدد در صحيفه سجاديه و بيان مسائل حقوقى در رسالة الحقوق را هدايت همه جانبه امت اسلامى دانسته است و پرداختن آن حضرت به امورى مانند انفاق، آزاد كردن بردگان، اهميت دادن به عبادت، اخلاق، عرفان، گريه كردن بر مصائب شهداى كربلا را در راستاى هدايت سياس و اجتماعى ايشان ارزيابى كرده است.