اين كتاب، طرح تازه اى را جهت شناخت امام سجاد (ع) و برخى شخصيت‌ها ارائه مى‌دهد. نويسنده در بيان شخصيت امام سجاد (ع) درباره سال تولد و روزشمار زندگى امام مطلبى نياورده است؛ زيرا به نظر ايشان براى شناخت شخصيت افراد، ابتدا بايد خطوط حاكم بر شخصيت و زندگى آنها را مطالعه كرد تا پس از آن، جزئيات زندگى شان به راحتى فهم و درك شود. به عقيده نگارنده، هرگاه بتوان به جهت‌گيرى كلى در زندگى هر شخصى پى برد، رخدادهاى جزئى معنا مى‌يابند و درست فهميده مى‌شوند. در غير اين صورت، به واقعيت زندگى فرد مورد نظر دست نخواهيم يافت و چه بسا به قضاوت نادرست نيز برسيم.

از ديدگاه ايشان، از زمان صلح امام حسن (ع)، ائمه (ع) به دنبال روش‌هايى براى برقرارى حكومت بودند. در برخى دوره‌هاى تاريخى هربار كه نزديك بود اين هدف به نتيجه برسد، اتفاقى مانع آن شد و آن را با تأخير انداخت، ولى ائمه (ع) از همان ابتداى حركتشان حساب شده و با برنامه پيش رفته اند.

از جمله اين مقاطع تاريخى، زمان امام حسين (ع) بود و ديگرى زمان امام صادق (ع)؛ همان فرصتى كه عباسيان از آن بهره بردارى كردند. امام سجاد (ع) نيز براى تحقق همان آرمان مى‌كوشيد و اگر اعمال و رفتار ايشان را با توجه به اين خط كلى؛ يعنى تحقق بخشيدن حكومت خدا روى زمين بسنجيم، مى‌توانيم درست تر و دقيق تر رفتارهاى امام را تحليل كنيم. بر پايه اين اصل، رفتار امام با حكومت، دوستان و دشمنان، علماى دربارى و ديگران، در اين كتاب بررسى شده است. در اين كتاب، نامه مهم امام به ابن شهاب زهرى نيز آمده است. برخى از عنوان‌هاى اين اثر عبارتند از: جهت‌گيرى كلى امامان در حوادث زندگى، هدف امامان تشكيل حكومت اسلامى است، ترسيم كلى زندگى امام سجاد (ع)، فلسفه امامت از ديدگاه امام، لزوم تشكيلات، برخورد شديد امام سجاد (ع) با علماى دربارى، نياز ستمگران به جعل حديث، موضع گيرى كوبنده امام سجاد (ع)، تاكتيك آغاز دوره سوم حركت ائمه (ع)، جلوه هايى از تعرض ائمه (ع) و تعرض دستگاه بنى اميه به امام سجاد (ع).