اين كتاب شرحى است بر شش دعا از صحيفه سجاديه كه مشتمل بر بسيارى از مباحث نحوى كه نويسنده از كتاب شرح كافيه رضى و ابن‌هشام و ساير نحويين نقل كرده است. نويسنده از شرح رياض‌السالكين سيدعلى خان مدنى بدون اشاره به آن و نيز شرح الفرائد الطريقه علامه مجلسى استفاده كرده است. مولف در شرح دعاى پنجم و ششم به صورت مختصر به شرح پرداخته است.

١٢٩. شرح‌الصحيفه السجاديه [عربى‌]

مجلسى، محمدباقربن محمدتقى، تحقيق: على فاضلى، تهران، سازمان تبليغات اسلامى، پژوهشكده باقرالعلوم (ع)، چاپ اول، ١٣٨٨، ٣٢٠ صفحه، وزيرى. (سلسله شروح صحيفه سجاديه)

مجلسى در اواخر عمر دو شرح يكى به عربى و ديگرى به فارسى بر صحيفه سجاديه نگاشته است. كتاب حاضر شرح عربى وى است كه ناتمام مانده و تنها مشتمل بر شرح دعاى اول تا دعاى سوم صحيفه است.

١٣٠. شرح صحيفه سجاديه [فارسى‌]

تنكابنى، ميرزا محمدبن سليمان، تهران، انتشارات شمس الضحى، چاپ اول، ١٣٨٤، ٣٣٦ صفحه، وزيرى.

در اين نوشتار به شرح چهل و چهار دعا از ادعيه صحيفه سجاديه پرداخته شده است. نويسنده به صورت مختصر به شرح الفاظ و مفاد اين ادعيه پرداخته‌

است. وى نخست كلياتى درباره دعا و اهميت و شرايط و آداب آن و استجابت دعا و موانع استجابت آن ارائه كرده آنگاه به بررسى اسناد صحيفه سجاديه پرداخته و فهرست دعاهاى آن را بيان نموده است. در شرح دعاى اول كه حمد و ستايش الهى است نويسنده توضيح نسبتاً مفصلى درباره خداشناسى و توحيد مطرح نموده و از منظر اعتقادى به موضوع نگريسته و برخى از صفات خداوند را بررسى كرده است.