فرشتگان است كه ذيل شرح دعاى سوم صحيفه سجاديه به آن ها اشاره شده است. سپس نويسنده به شرح دعاى چهارم صحيفه سجاديه مى پردازد كه مضمون آن درود برپيروان انبياى الهى (ع) است مى پردازد و مباحث مختلفى در ذيل اين دعا بيان مى‌كند. مباحثى مانند: دعوت انبياى الهى به هدايت انسان، هدايت انبياء و مبارزه با شيطان، حقيقت طوايف انسان ها، اقسام حيات در قرآن، حقيقت دعوت انبياء، زندگى حقيقى از ديدگاه روايات، مساوى بودن صحابه پيامبر (ص) با ساير مردم، نقد ديدگاههاى متعصبانه در مورد عدالت همه صحابه، اثبات فسق و فجور برخى از صحابه پيامبراسلام (ص)، هجرت در قرآن و سنت، حقيقت مودّت اهل بيت (ع) و لزوم آن، معرفى تابعين، سعادت پيروان انبياء تا روز قيامت، شناخت اسماء و صفات الهى و مراتب معرفت اسماء الهى از مباحثى است كه ذيل شرح دعاى چهارم صحيفه سجاديه به آن ها پرداخته شده است.

٤٧. تفسير و شرح صحيفه سجاديه (جلد ٤) [فارسى- عربى‌]

انصاريان، حسين، قم، انتشارات دارالعرفان، چاپ اول، ١٣٨٨، ٤٣٦ صفحه، وزيرى.

ادامه شرح و بررسى دعاهاى صحيفه سجاديه از ديدگاه اخلاقى و عرفانى است. در اين مجلد نيز ادامه دعاى چهارم و شرح دعاى پنجم از صحيفه سجاديه بيان گرديده است. نگارنده ابتدا معانى اسماء و صفات الهى مانند: الله، واحد، احد، صمد، اول، آخر، سميع، بصير، قدير، قاهر، على اعلى، باقى، بديع، بارى، اكرم، ظاهر، باطن، حى، حكيم، عليم، حليم، حفيظ، حق، حسيب، حميد، حفى، رب، رحمن، رحيم، رزّاق، رقيب، رئوف، رائى، سلام، مؤمن، مهيمن، عزيز، جبار، متكبر، سيّد، سبوح، شهيد، صادق، صانع، طاهر، عدل، عفوّ، غفور، غنى، غياث، فاطر، فرد، فتّاح، فالق، قديم، ملك، قدوس، قوى و ديگر اسماء و صفات خداوند را بيان نموده و زهد در دنيا و آماده شدن براى جهان آخرت و آمادگى مرگ را از اوصاف پيروان اولياى الهى دانسته است. وى در ادامه به ويژگى هاى صحابه و تابعان حقيقى پرداخته و ايمان واقعى و معناى شريعت و طريقت را بيان مى كند. شناخت ولايت و امامت، بازگشت‌