در بخش دوم كتاب نويسنده ابتدا به توصيف كتاب صحيفه سجاديه و عظمت علمى و ادبى اين كتاب و سرگذشت آن پرداخته و شروح مختلف اين كتاب را معرفى مى‌كند. آنگاه به شرح مختصر ادعيه صحيفه سجاديه و ترجمه پنجاه و چهار دعاى مندرج در آن پرداخته و برخى از فقرات دعاها را ذكر كرده است و مى توان گفت كه ترجمه اى شرح گونه بر صحيفه سجاديه انجام داده است.

عناوين دعاهاى صحيفه سجاديه به ترتيب عبارتند از: حمد و ثناى پروردگار، صلوات بر محمدوآل محمد، صلوات بر پيامبران الهى، دعا براى نزديكان مخصوص، دعاى شامگاهان و صبحگاهان، دعا براى حل مهمات و مشكلات، دعا براى پناه جستن بدرگاه پروردگار، دعا در اشتياق به پروردگار، عاقبت به خيرى، اعتراف به گناه و توبه، دعا در طلب اعتراف، دعا در طلب حوايج، رفع مظالم، بيمارى، آمرزش، وضع شر شيطان، دفع بلايا، طلب باران، دعاى مكارم الاخلاق، دعا هنگام اندوه، دعا هنگام گرفتارى، دعا بخاطر عافيت، دعا براى والدين و فرزندان، دعا براى همسايگان و مرزداران اسلام، دعا در اظهار خوف و خشيت الهى، دعا در تنگدستى، دعا براى اداى دين ها، دعا در توبه، دعا در نماز شب، دعاى استخاره و دعاهايى در طلب مغفرت و مناسبت هاى مذهبى و مضامين اخلاقى ديگر مى باشد.

٢٤٧. شرح قصيدة الفرزدق و تخامسيها [عربى‌]

شوشترى، سلطان على صابر، قم، نشر مدين، ١٣٧٣، وزيرى، ٢٠٥ صفحه (در اين كتاب شش تخميس قصيده فرزدق ذكر شده است كه عبارت اند از: تخميس سيد نصراللّه حايرى، سيد راضى قزوينى، محمد بن خلفه حلّى، شيخ محمد سماوى، مصطفى جواد بغدادى و شخص مؤلف).

٢٤٨. شرح ميمية ابى فراس [عربى‌]

هاشمى نجفى، سيدعلى بن الحسين، نجف اشرف، مطبعة الحيدريه، ١٣٥٧، ٩٦ صفحه.