«رسول خدا (ص) بهترين مردم از جهت اخلاق بود. گاهى اوقات كه وقت نماز فرامى رسيد و آن حضرت در خانه ما بود، امر مى كرد فرشى كه زير آن حضرت گسترده شده بود جاروب و آب پاشى شود، آنگاه به نماز مى ايستاد و ما پشت سرش مى ايستاديم و نماز را با آن حضرت به جاى مى آورديم. فرش آنان از برگ درخت خرما بود»[١].

در عبارت ديگرى آمده است:

«رسول خدا (ص) وارد خانه اى شد كه در آن فحلى (حصيرى) بود، پس قسمتى از آن را جاروب نمود و آب پاشيد، سپس بر آن نماز خواند»[٢].

٢- ابن عبّاس مى گويد:

«پيامبر (ص) بر خمره (سجّاده اى از برگ درخت خرما) نماز مى خواند»[٣].

٣- ابو سعيد خدرى مى گويد:

«بر پيامبر (ص) وارد شد، آن حضرت را ديدم كه بر حصير نماز مى خواند و بر آن سجده مى كرد»[٤].

[١] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٣٦.

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٣٦.

[٣] - صحيح ترمذى: ٢/ ١٢٦.

[٤] - صحيح مسلم: ٢/ ١٢٨، ٦٢؛ سنن ابن ماجه: ١/ ٣٢١.