روايات اهل بيت در اين باب، با برخى از روايات اهل سنّت متفاوت است و در نهى پيامبر (ص) از جماعت در نوافل رمضان، صراحت دارد. و اين كه وقتى آن حضرت براى اقامه نافله به مسجد آمده و مردم به ايشان اقتدا كرده بودند، آنان را از اين عمل منع كرد و چون اصرارشان را ديد، ديگر نافله هايش را در مسجد نخواند و آنها را در خانه بجا آورد. اينك بعضى از اين روايات نقل مى شود:

١- زراره و محمّد بن مسلم و فضيل از امام باقر و صادق پرسيدند كه نافله شب در ماه رمضان، با جماعت چه حكمى دارد؟ فرمودند: «پيامبر اكرم (ص) وقتى نماز عشا رامى خواندند، به منزل مى رفتند و در آخر شب، به مسجد باز مى گشتند و نمازهاى مستحبّى را مى خواندند، در شب اوّل ماه رمضان، وقتى در آخر شب، به مسجد رفتند تا مثل سابق نافله بخوانند، مردم را ديد كه براى جماعت صف كشيده اند. از آنان رويگردان شد و به خانه بازگشت و اين كار تا سه شب متوالى ادامه پيدا كرد. در روز چهارم بر منبر رفت و پس از حمد و ثناى خدا فرمود: اى مردم! خواندن نماز نافله در شب ماه‌