در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٢ - عدم مشروعيت نماز تراويح از منظر قرآن وسنت
تمرين و حركت مستمر در مسير ارتباط با خداى سبحان و به تدريج، حاصل نمى شود.
ديگر اين كه: عبادات در اسلام توقيفى است و انسان، حقّ كم، يا زياد كردن چيزى از آنها را به حسب رأى خود ندارد و اين مسأله در ميان مسلمانان، اجماعى است. در اين صورت، نا چاريم در باره «نماز تراويح» درماه رمضان كه برخى از مسلمانان به آن اقدام مى نمايند، تحقيق كنيم كه آيا اين نماز را شارع حكيم، تشريع كرده و حكم و جزئيّات آن را توضيح داده است؟ يا اين كه در شريعت اسلام، چنين چيزى تشريع نشده و انجام آن، بدعت است و چون بدعت، ريشه اى در كتاب و سنّت ندارد، حرام است؟
عدم مشروعيّت نماز تراويح[١] از منظر قرآن وسنّت
وقتى قرآن كريم را مطالعه مى كنيم، هيچ آيه اى كه در آن اثر، يا نامى از نماز «تراويح» باشد، نمى يابيم. و اگر در قرآن، دليلى براى مشروعيّت آن بود، حتماً فقهاى مذاهب اربعه به آن تمسّك مى كردند، ولى هيچ كدام از آنان را نمى بينيم كه چنين كارى كرده باشد.
[١] -« نماز تراويح» نزد اكثر علماى اهل سنّت، در شبهاى ماه رمضان مستحب است! احمد بن حنبل، ثورى، ابو حنيفه، و شافعى اين نماز را بيست ركعت و مالك، آن را ٣٦ ركعت مى دانند« مغنى ابن قدامه: ١/ ٧٩٩- ٧٩٧».