زمانى هم كه به سيره پيامبر اكرم (ص) مراجعه مى كنيم، اثرى از «نماز تراويح» نمى بينيم؛ بلكه در سيره نبوى، فقط تأكيد بر شب زنده دارى در ماه مبارك رمضان، آن هم به صورت فرادا ديده مى شود، نه به صورت جماعت.

روايات هم- چنان كه خواهد آمد- بر اين نكته تأكيد مى كنند كه نماز تراويح را نه پيغمبر اكرم (ص) آورده و نه در زمان آن حضرت انجام مى شده است بلكه حتّى در زمان ابو بكر نبوده و اصلًا خداوند غير از نماز باران، اداى هيچ نماز مستحب ديگرى را به جماعت جايز نكرده است و نماز جماعت فقط در نمازهاى پنجگانه، نماز طواف ونماز آيات، تشريع شده است.

پيامبر اكرم (ص) هم اعمال مستحب را در شب ماه رمضان، بدون جماعت انجام مى دادند و مردم را هم به شب زنده دارى در ماه مبارك رمضان ترغيب مى نمودند و مسلمانان نيز طبق آنچه از پيامبر مى ديدند، عمل مى كرده اند.

اين موضوع در زمان ابو بكر هم ادامه داشت تا اين كه وى در سال سيزده هجرى از دنيا رفت. پس از وى، عمر عهده دار امر خلافت گرديد. او هم ماه رمضان سال سيزدهم هجرى را به همان روال ادامه داد.

پيدايش نماز تراويح‌

در ماه رمضان سال چهاردهم هجرى، شبى عمر با همراهانش وارد مسجد گرديد. نماز گزاران را در حالتهاى گوناگونى چون: قيام،