رمضان به جماعت و نماز ضحى (نافله چاشت) بدعت است، پس آگاه باشيد! و در ماه رمضان براى نماز شب اجتماع نكنيد و نماز ضحى نخوانيد كه اين كارها معصيت است. بدانيد كه هر بدعتى، گمراهى است و هر گمراهى، به سوى آتش مى رود، سپس از منبر فرود آمد و فرمود: كم سنّت از زيادِ بدعت، بهتر است».[١]

٢- عبيد بن زراره از امام صادق (ع) روايت مى كند:

«پيامبر اكرم (ص) در ماه رمضان بسيار نماز مى خواند و پس از نماز عشا به نماز مى ايستاد. مردم هم به دنبال ايشان به نماز مى ايستادند. پيامبر آنان را ترك مى كرد و وارد خانه خود مى شدند. بعد از مدّتى دوباره براى نماز مى آمدند و همان كار، بارها تكرار مى شد»[٢].

شايد هم اين كار، دوبار تكرار شده باشد؛ يك بار در آخر شب؛ چنان كه در روايت اوّل آمده و ديگرى بعد از نماز عشا كه در روايت دوّم آمده است.

موضع صحيحين در برابر نماز تراويح‌

احاديث روايت شده از اهل سنّت، با روايات شيعه متفاوت است. در اين جا عبارت شيخين (مسلم و بخارى) آورده مى شود:

بخارى روايت كرده است:

[١] - من لا يحضره الفقيه، كتاب الصوم: ٨٧.

[٢] - كافى: ٤/ ١٥٤.