شيعه اماميّه با پيروى از پيامبر (ص) و اهل بيت او (عليهم السلام) و به موجب آيه: ... مَّا نَزَّلَ اللّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ ...[١]، نوافل ماه مبارك رمضان را بدون جماعت برگزار مى كنند و به جماعت خواندن آن را بدعت و امر غير مشروعى مى دانند كه بعد از پيامبر اكرم (ص) ايجاد شده است.

شيخ طوسى گفته است:

«نوافل ماه رمضان فرادا خوانده مى شود و جماعت در آن، بدعت است».

بر حقّانيّت قول شيعه و بدعت بودن جماعت، به روايت زيد بن ثابت‌[٢] از پيامبر استدلال شده است كه فرمودند:

«خواندن نماز در خانه، غير از نمازهاى واجب، از خواندن آن نمازها در مسجد، فضيلت بيشترى دارد»[٣].

در جواهر الكلام شيخ محمّد حسن نجفى آمده است:

«يكى از دلايل نظريّه شيعه امكان ادّعاى تواتر اخبار بر بدعت بودن جماعت در نوافل رمضان است»[٤].

[١] - اعراف( ٧): ٧١.

[٢] - سنن ابى داود: ٢/ ٦٩.

[٣] - الخلاف: ١/ ٥٢٩، كتاب الصلوه، مسأله ٢٦٨.

[٤] - جواهر الكلام: ١٣/ ١٤٤.