در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٦ - قسم دوم رواياتى كه بر لحن(اشتباه نحوى) و تغيير دلالت مىكنند

نوشته بود و تمام اين مصاحف با هم اختلاف نداشته‌اند مگر در مواردى از قرائتها و تلاوت، نه در رسم‌الخط و اين اختلافات را لحن نمى‌گويند.[١]

چيزى كه شك و ترديد را نسبت به اين روايت و امثال آن زياد مى‌كند، اين است‌كه اين روايت از عكرمه نقل شده است و او از سران گمراهان و با خوارج هم عقيده بوده است. در دروغگويى و تهمت زدن، به او مثال مى‌زدند و بزرگانى از قبيل: ابن عمر، مجاهد، عطا، ابن سيرين، مالك بن انس، شافعى، سعيد بن مسيّب و يحيى بن سعيد، او را دروغگو و غيرقابل اطمينان دانسته‌اند. مسلم از او اعراض كرده ومالك، روايت از او را حرام دانسته است![٢]

٢- از ابن عبّاس روايت شده است كه:

«قول خداوند متعال: حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا[٣]، حتّى تستأذنوا بوده‌است و كاتب به اشتباه تستأنسوا نوشته است.[٤]

و منظور از «استئناس» در اين جا «استعلام» است؛ يعنى تا به كسى‌كه در خانه است، اعلام ورود كنند.

[١] - روح المعانى: ٦/ ١٣.

[٢] - وفيات الاعيان: ١/ ٣١٩؛ ميزان الاعتدال: ٣/ ٩٣؛ المغنى فى الضعفاء: ٢/ ٨٤؛ الضعفاء الكبير: ٣/ ٣٧٣؛ طبقات ابن سعد: ٥/ ٢٨٧؛ تهذيب الكمال: ٧/ ٢٦٣.

[٣] - النور:( ٢٤)، ٢٧.

[٤] - الاتقان: ٢/ ٣٢٧؛ لباب التأويل: ٣/ ٣٢٤؛ فتح البارى: ١١/ ٧.