در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٠ - چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود

و همچنين فرموده‌اند:

من ختم القرآن بمكة من جُمعة الى جُمعة و أقلَّ من ذلك و أكثر و ختمَهُ يوم الجمعه، كتب اللهُ له من الأجر و الحسنات من أوّلِ جمعة كانت الى آخر جمعة تكون فيها و إنْ ختمه في ساير الأيّام فكذلك.[١]

هركس قرآن را در مكّه از جمعه‌اى تا جمعه ديگر ختم كند و در كمتر، يا بيشتر از آن، قرآن را قرائت كند و در روز جمعه آن را ختم كند، خداوند اجر و ثوابى معادل اوّلين جمعه دنيا تا آخرين جمعه دنيا براى او منظور مى‌كند و اگر در ساير ايّام هم قرآن را ختم كند، چنين اجر و ثوابى دارد.

٥. على بن سالم، از پدرش نقل مى‌كند:

از امام صادق (ع) پرسيدم: اى فرزند رسول خدا! درباره قرآن چه مى‌فرماييد؟ فرمود:

هو كلام الله و قولُ الله و كتاب الله و وحي الله و تنزيله و هو الكتاب العزيز الذي:

لا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ[٢]».[٣]

قرآن، كلام خدا، قول خدا، كتاب خدا، وحى خدا و تنزيل اوست. قرآن، كتاب عزيزى است كه هيچ باطلى در آن راه ندارد و از سوى خداوند حكيم و حميد نازل شده است».

[١] - ثواب الاعمال: ١٢٥.

[٢] - فصّلت( ٤١): ٤٢.

[٣] - امالى، شيخ صدوق: ٥٤٥.