در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
فصل اول تدوين قرآن در عصر پيامبر(ص)
٢٧ ص
(٥)
رواياتى كه به جمعآورى قرآن در زمان ابوبكر اشاره مىكند
٣٠ ص
(٦)
فصل دوم جمعآورى قرآن در عصر رسول خدا(ص)
٣٥ ص
(٧)
فصل سوم بررسى احتمالات وقوع تحريف
٤٩ ص
(٨)
بررسى حالت اول احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى
٥٠ ص
(٩)
بررسى حالت دوم وقوع تحريفدرزمان شيخين بهصورت برنامهريزى شده
٥٤ ص
(١٠)
بررسى حالت سوم وقوع تحريف در زمان عثمان
٥٦ ص
(١١)
بررسى حالت چهارم وقوع تحريف در زمان بنىاميه
٥٨ ص
(١٢)
نتيجه
٥٩ ص
(١٣)
فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
٦١ ص
(١٤)
فصل پنجم عوامل ايجاد شبهه تحريف و گسترش آن
٧٧ ص
(١٥)
فصل ششم موضعگيرى در قبال روايات تحريف
٧٩ ص
(١٦)
اول موضعگيرى در قبال روايات تحريفى كه در منابع عامه آمده است
٧٩ ص
(١٧)
قسم اول رواياتىكه سوره يا آياتىرا ذكر كرده
٧٩ ص
(١٨)
الف سوره احزاب، معادل سوره بقره است
٧٩ ص
(١٩)
ب لو كان لابن آدم و اديان
٨٠ ص
(٢٠)
ج سورههاى خلع و حفد
٨٢ ص
(٢١)
د آيه رجم
٨٣ ص
(٢٢)
ه - آيه جهاد
٨٥ ص
(٢٣)
و آيه رضاع كبير در ده مرتبه
٨٥ ص
(٢٤)
اقسام نسخ و چگونگى نسخ تلاوت
٨٨ ص
(٢٥)
بطلان نسخ تلاوت
٩٢ ص
(٢٦)
قسم دوم رواياتى كه بر لحن(اشتباه نحوى) و تغيير دلالت مىكنند
٩٤ ص
(٢٧)
قسم سوم رواياتى كه بر زياده دلالت مىكنند
١٠٠ ص
(٢٨)
دوم موضعگيرى در قبالروايات تحريفكه درمنابع شيعىآمدهاست
١٠٣ ص
(٢٩)
دسته اول رواياتى كه در آنها لفظ«تحريف» به كار رفته است
١٠٣ ص
(٣٠)
دسته دوم رواياتى كه مىگويد بعضى از آيات، شامل اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و اين اسامى حذف شده است
١٠٤ ص
(٣١)
دسته سوم رواياتىكه توهم وقوع تحريف به زياده و نقصان در قرآن را ايجاد مىكنند
١٠٨ ص
(٣٢)
دسته چهارم رواياتى كه مىگويد در قرآن اسامى مردان و زنانى بوده است كه حذف شده است
١١١ ص
(٣٣)
سوم چرا محدثان، اين روايات را در كتابهاى معتبر نقل كردهاند، در حالى كه بيانگر آرا و نظرات آنان نبوده است؟
١١٣ ص
(٣٤)
چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود
١١٥ ص
(٣٥)
چكيده بحث
١٢٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - بررسى حالت اول احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى

٢- تحريف در زمان شيخين و به صورت عمدى واقع شده باشد با

فرض اين كه آنها به صورت برنامه‌ريزى شده اين‌كار را انجام دادند.

٣- تحريف در زمان عثمان به وقوع پيوسته باشد.

٤- تحريف در زمان بنى‌اميّه واقع شده باشد؛ چنان كه اين كار به حجاج بن يوسف ثقفى نسبت داده شده است.

احتمال پنجمى نيز داده مى‌شود كه تحريف با اين احتمال قابل تصوّر نيست و آن اين است كه فرض كنيم تحريف به وسيله بعضى از مردم عادى واقع شده باشد. اين احتمال قابل طرح نيست؛ زيرا مردم عادى با وجود حكومت دينى كه قرآن كريم را به خوبى مى‌شناسد و از آن حمايت و محافظت مى‌كندو مرجع رسمى براى تعيين آيات و كلمات قرآن نزد مردم مى‌باشد، قدرت چنين كارى را ندارند.

[بررسى‌] حالت اوّل: احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى‌

اين احتمال از دو ناحيه مورد اشكال قرار مى‌گيرد:

الف: ثابت شده است كه عمليّات جمع و تدوين كامل قرآن كريم در زمان رسول خدا (ص) به اتمام رسيده است. در اين صورت جاى آن نيست كه تصور كنيم شيخين دچار غفلت، يا اشتباه شده‌اند؛ چنان‌كه جاى‌آن نيست تا احتمال دهيم بعضى از آيات به دست آنان نرسيده است.