در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٧ - چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود

آيا خداى سبحان، دين ناقصى فرستاد و در تكميل آن از آنان استمداد كرده‌است؟ آيا آنان شركاى خدايند كه هرچه مى‌خواهند در احكام دين بگويند و خدا رضايت دهد؟ آيا خداى سبحان، دين كاملى فرستاد، امّا پيامبر در ابلاغ آن كوتاهى كرد؟ در حالى كه خداى سبحان مى‌فرمايد: ما در قرآن چيزى را فروگذار نكرديم.

ح: و در نامه‌اى به حارث همدانى مى‌نويسد:

وتمسّك بحبل القرآن واستنصحه وأحل حلاله وحرّم حرامَهُ.[١]

به ريسمان قرآن چنگ بزن و از آن راهنمايى بخواه و حرام آن را حرام و حلال آن را حلال بدان.

د: و مى‌فرمايد:

لقاح الايمانِ تلاوة القرآن.[٢]

لقاح ايمان به وسيله تلاوت قرآن است.

ه-: و در جايى، مردم را به تدبّر در هنگام تلاوت قرآن تشويق مى‌كند و مى‌فرمايد:

ألا لاخيرَ في قراءة ليس فيها تدبّر. ألا لاخيرَ في عبادة ليس فيها تفقّه.[٣]

[١] - شرح نهج البلاغه: ١/ ٧/ خ ١٩٨.

[٢] - غررالحكم: ش ٧٦٣٣.

[٣] - بحارالانوار: ٩٢/ ٢١١.