در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - رواياتى كه به جمعآورى قرآن در زمان ابوبكر اشاره مىكند

دوم: اين روايات، قصّه‌هايى است كه در زمانهاى بعد از عهد صحابه وضع شده است تا عطش مسلمانان در مورد دانستن چگونگى جمع‌آورى قرآن را فرونشاند. ما با تحقيق و تحليل تاريخ اسلام به اين نكته مى‌رسيم كه حركت ادبى گسترده‌اى در تاريخ اسلام ظهور كرد تا وقايع و حادثه‌هايى را كه مسلمانان صدر اسلام با آنها درگير بودند، به شكل قصّه و حكايت بازگو كند تا داراى تأثير مضاعف و جذّابيّت باشد. و حتّى اين كار را در مورد حادثه‌هاى ايّام جاهليّت انجام دادند، البتّه اين قصّه‌ها در اواخر عهد صحابه و در يك چارچوب دينى، شروع شد و در عصر تابعين رشد و نموّ يافت و در دوران بعدى توسعه بيشترى يافت. متأسّفانه اين قصّه‌ها به شكل اساسى بر اسرائيليّات و اوهام و خيالات بنا شده بود كه تلاش مى‌كرد تا اهداف اجتماعى، سياسى، شخصى يا فرهنگى معيّنى را ترويج و محقق كند.

قصّه‌پردازى، يك حركت جديدى نبوده است كه در اسلام تأسيس شده باشد بلكه در عصرهاى مختلف تاريخى مورد علاقه عموم مردم از ملل مختلف بوده است. اين علاقه از قديم وجود داشته و در عصر حاضر نيز شاهد آن هستيم كه وقايع و حوادث واقعى مختلف، در قالب خيال‌پردازيهاى داستانى مطرح مى‌شود و درون مايه‌هاى اصلى خويش را از جهت‌گيريها و اهدافى مى‌گيرد كه در واقعيّت اجتماعى جريان دارد.