در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٥ - فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف

٤- شيخ محمّد بن حسن، ابوجعفر طوسى، ملقّب به شيخ الطائفه، (متوفّاى سال ٤٦٠ ه-. ش) در مقدّمه تفسيرش مى‌نويسد:

مقصود از اين كتابِ تفسير، بيان معانى و فنون و اغراض آن است، و اما بحث در مورد زياده و نقصان، از شأن قرآن كريم به دوراست، زيرا زياد شدن چيزى بر قرآن، اجماعاً باطل است و نقصان هم خلاف نظر مسلمين است، قول صحيح مذهب ما نيز بر بطلان قول به نقصان مى‌باشد. وسيّد مرتضى اين قول را اثبات و بر آن تأكيد كرده است و ظاهر روايات همين را مى‌رساند.

ولى روايات بسيارى از طرق خاصّه و عامّه در مورد نقص بسيارى از آيات قرآن و جابه‌جايى آنها نقل شده است كه چون خبر واحد هستند، موجب علم و عمل نمى‌گردند و بهتر اين است كه از آنها اعراض شود و ذهنها مشغول آن نگردد؛ چون تأويل آنها ممكن است. وبر فرض كه اين روايات صحيح باشد، اشكالى را متوجه قرآنى كه در دسترس ماست نمى‌كند؛ زيرا صحّت و درستى آن قطعى است و هيچ كس نسبت به آن اعتراضى ندارد و درستى آن را رد نمى‌كند.[١]

٥- الشيخ الفضل بن الحسن أبوعلى طبرسى، ملقّب به امين الاسلام (متوفّاى سال ٥٤٨ ه-. ق) مى‌نويسد:

[١] - التبيان فى تفسير القرآن: ١/ ٣.