در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٣ - فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
از قرآنكريم وجود داشته است و اين عنايت و انگيزه بيش از حدّ تصوّر ما بوده است؛ زيرا قرآن كريم، معجزه نبوّت و منبع علوم شرعى و احكام دينى بوده است و علماى اسلام تمام تلاش و كوشش خويش را براى حفظ و حراست از آن مبذول مىداشتند به گونهاى كه كوچكترين اختلافات در إعراب وقرائات وحروف و آيات را به دقّت مىشناختند. با اين وضع و با اين عنايت صادقانه و ضبط و ثبت شديد مسلمين نسبت به قرآن چگونه، ممكن است كه تغيير، يا نقصى در قرآن واقع شده باشد؟!.
وى مىنويسد: علم به اجزاى قرآن مانند علم بهكلّ قرآن است، اين مطلب مانند كتابهاى تأليفى چون كتاب سيبويه و مزنى است كه اگر بابى به كتاب سيبويه و مزنى اضافه شود، به زودى فهميده مىشود و معلوم است كه توجّه و عنايت به حفظ و حراست از قرآن، به مراتب بيشتر و شديدتر از توجّه و عنايت به كتابهاى علما و ديوان شعرا بوده است.
او تأكيد مىكند كه قرآن در زمان رسول خدا (ص) به همين صورتى كه الآن در دسترس ماست، جمعآورى و تدوين شده بود و براى اين مدّعاى خود استدلال مىكند كه:
تمام قرآن در عهد پيامبر (ص) مكتوب و حفظ مىشد و حتّى آن حضرت جمعى از اصحاب را معيّن كرده بود تا قرآن را حفظ كنند و قرآن نزد پيامبر اكرم (ص) تلاوت مىشد و افرادى همانند عبدالله بن مسعود و ابىبن كعب، بارها قرآن را در محضر پيامبر اكرم (ص)